Postać punkt-nachylenie to równanie opisujące prostą na podstawie jednego znanego punktu i jej nachylenia: y - y1 = m(x - x1).
Większość z nas najpierw poznaje postać kierunkową, więc myślimy o niej jako o jedynym sposobie zapisu prostej. Ale to podejście wymaga punktu przecięcia z osią y, a w praktyce często go nie masz. Masz za to punkt i tempo zmiany, np. koszt 40 $ przy 5 jednostkach i 3 $ za każdą dodatkową jednostkę.
Postać punkt-nachylenie nie wymaga tego kroku. Wstawiasz swój punkt i nachylenie do wzoru i gotowe. To także metoda stojąca za stycznymi i regresją liniową, więc warto poznać ją osobno.
W tym artykule przeprowadzę cię przez wzór, jego elementy i wykres, przykłady z rozwiązaniami, zastosowania w praktyce oraz porównanie z postacią kierunkową i ogólną.
Warto też zgłębić temat regresji liniowej: nasz wpis na blogu wyjaśnia wszystko, co musisz wiedzieć, w tym równania, założenia, diagnostykę i interpretację.
Czym jest postać punkt-nachylenie?
Jeśli znasz jeden punkt na prostej i jej nachylenie, znasz całą prostą — na tym polega cała idea.
Definicja i wzór
Postać punkt-nachylenie zapisuje równanie prostej na podstawie pojedynczego punktu i nachylenia. Oto wzór:

Wzór postaci punkt-nachylenie
m to nachylenie, (x1, y1) to znany punkt, x i y pozostają zmiennymi, a każdy punkt (x, y) na prostej spełnia równanie.
Wzór wynika z definicji nachylenia, czyli zmiany y podzielonej przez zmianę x. Możesz wybrać dowolny punkt (x, y) na prostej i porównać go ze znanym punktem:

Obliczanie nachylenia
Pomnóż obie strony przez (x - x1) i otrzymasz postać punkt-nachylenie. To wszystko.
Mnożenie jest potrzebne, bo ułamek jest nieokreślony przy x = x1, gdyż mianownik wynosi zero. Wersja po wymnożeniu nie ma tego problemu, więc jest poprawna dla każdego punktu na prostej.
Oto krótki przykład. Prosta ma nachylenie 2 i przechodzi przez punkt (3, 5). Po prostu wstaw wartości:

Obliczenie w postaci punkt-nachylenie
Nie musisz nic wyznaczać.
Kontekst historyczny
Postać punkt-nachylenie pojawiła się dużo później niż geometria analityczna.
Pierre de Fermat i René Descartes opracowali geometrię analityczną w XVII wieku. To pomysł, że równania algebraiczne mogą opisywać proste i krzywe. Żaden z nich jednak nie używał postaci punkt-nachylenie.
Według opracowania historycznego rachunku różniczkowego, Gaspard Monge po raz pierwszy przedstawił ją wprost w pracy z 1784 r. To ponad 100 lat po metodzie stycznych Descartesa.
Descartes wyznaczał styczne dłuższą metodą z użyciem okręgów. W postaci punkt-nachylenie zapisujesz styczną, gdy tylko znasz nachylenie. Tak uczy się tego nadal na analizie matematycznej.
Zrozumienie postaci punkt-nachylenie
Każda część wzoru ma swoje zadanie. Oto jak współdziałają i jak wygląda prosta na wykresie.
Kluczowe elementy
Co oznaczają poszczególne symbole:
-
m to nachylenie. To zmiana y na każdą jednostkową zmianę x. Wartość dodatnia oznacza, że prosta rośnie, a ujemna — że maleje
-
x1 to współrzędna x znanego punktu
-
y1 to współrzędna y tego samego punktu
-
x i y to zmienne. Odpowiadają wszystkim pozostałym punktom na prostej
Minusy to coś, co początkujący często mylą. Jeśli twój punkt to (3, 5), zapisujesz x - 3 i y - 5. Gdy współrzędna jest ujemna, pojawia się podwójny minus. Dla punktu (-2, 4) równanie zaczyna się tak:

Postać punkt-nachylenie z ujemną współrzędną x
Upraszcza się do:

Uproszczone równanie
Możesz użyć dowolnego punktu na prostej. Różne punkty dają różne równania, ale opisują tę samą prostą. Wcześniejsza prosta przechodzi też przez (4, 7), więc to również działa:

Postać punkt-nachylenie z drugim punktem
Jest jednak jedno ograniczenie. Prosta pionowa ma nieokreślone nachylenie, więc postać punkt-nachylenie nie może jej opisać. Zapisujesz ją jako x = x1.
Reprezentacja wizualna
Na wykresie (x1, y1) to twój punkt startowy. Nachylenie mówi ci, jak się od niego przesuwać.
Nachylenie to „wznos” do „biegu”. Nachylenie 2 to 2/1, co oznacza 2 jednostki w górę na każdą 1 jednostkę w prawo. Oto jak narysować y - 5 = 2(x - 3):
-
Zaznacz punkt (3, 5).
-
Przesuń się o 1 jednostkę w prawo i 2 w górę, aby dojść do (4, 7).
-
Poprowadź prostą przez oba punkty i przedłuż ją w obu kierunkach.
Możesz też iść w drugą stronę. Przesuń się o 1 w lewo i 2 w dół, aby dojść do (2, 3). To ten sam wykres prostej.

Wykres y - 5 = 2(x - 3)
Gdy potrafisz odczytać punkt i nachylenie z równania, naszkicujesz prostą bez dodatkowej algebry.
Szczegółowe przykłady i zastosowania
Postać punkt-nachylenie najłatwiej zrozumieć na liczbach. Oto trzy zadania, a po nich kilka scenariuszy z życia.
Przykładowe zadania
Zadanie 1: Nachylenie i jeden punkt
Prosta ma nachylenie -3 i przechodzi przez punkt (2, -1). Zapisz jej równanie w postaci punkt-nachylenie, a następnie przekształć je do postaci kierunkowej.
Krok 1: Zidentyfikuj wartości: m = -3, x1 = 2 i y1 = -1.
Krok 2: Wstaw je do równania. Pamiętaj, że dwa minusy dają plus.

Przykład 1 (1)
Krok 3: Przekształć równanie. Rozdziel nachylenie względem nawiasu, a potem przenieś 1 na prawą stronę.

Przykład 1 (2)
Zadanie 2: Dwa punkty
Prosta przechodzi przez punkty (1, 2) i (4, 11). Znajdź jej równanie.
Krok 1: Oblicz nachylenie. Podziel zmianę y przez zmianę x.

Przykład 2 (1)
Krok 2: Wybierz punkt. Każdy zadziała, więc użyję (1, 2).

Przykład 2 (2)
Krok 3: Sprawdź wynik. Podstaw drugi punkt, (4, 11).

Przykład 2 (3)
Obie strony dają 9, więc równanie jest poprawne.
Jeśli wybierzesz jako punkt (4, 11), dostaniesz y - 11 = 3(x - 4). Obie wersje upraszczają się do y = 3x - 1.
Zadanie 3: Proste równoległe i prostopadłe
Znajdź prostą przechodzącą przez (4, 3), równoległą do y = 2x + 1. Następnie znajdź prostą przechodzącą przez ten sam punkt, prostopadłą do niej.
Proste równoległe mają to samo nachylenie, więc m = 2.

Przykład 3 (1)
Proste prostopadłe mają nachylenia będące ujemnymi odwrotnościami, więc m = -1/2.

Przykład 3 (2)
Dla żadnej z prostych nie potrzebujesz punktu przecięcia z osią y.
Zastosowania w praktyce
Postać punkt-nachylenie ma zastosowanie wszędzie tam, gdzie znasz jeden punkt danych i stałe tempo zmiany.
Załóżmy, że kurs taksówki kosztuje 18 $ po 6 milach, a stawka to 2 $ za milę. Przy x jako mile i y jako koszt równanie to:

Zastosowania w praktyce (1)
Aby oszacować koszt przejazdu na 10 mil, podstaw po prostu x = 10:

Zastosowania w praktyce (2)
Opłata wynosi 26 $.
Drugi przypadek. Masz 200 $ oszczędności po 4 tygodniach i dodajesz 25 $ co tydzień. Saldo po x tygodniach to:

Zastosowania w praktyce (3)
Po 10 tygodniach masz 350 $.
Alternatywy dla postaci punkt-nachylenie
Postać punkt-nachylenie nie jest jedynym sposobem zapisu prostej. Dwie pozostałe to postać kierunkowa i ogólna, a każda najlepiej sprawdza się w innej sytuacji.
Postać kierunkowa
Postać kierunkowa to y = mx + b, gdzie m to nachylenie, a b — punkt przecięcia z osią y. Obie wartości odczytasz z równania, co czyni ją popularnym wyborem przy rysowaniu wykresu prostej. Ale wymaga punktu przecięcia z osią y, a często masz inny punkt.
Obie postacie są podobne. Postać kierunkowa to postać punkt-nachylenie z punktem (0, b):

Postać kierunkowa
Aby przekształcić z postaci punkt-nachylenie, rozdziel nachylenie i przenieś y1 na prawą stronę. Punkt przecięcia z osią y to:

Postać kierunkowa (2)
Dla y - 5 = 2(x - 3) otrzymujesz b = 5 - 2(3) = -1, więc y = 2x - 1.
Postać ogólna
Postać ogólna to Ax + By = C. Wartości A, B i C są zwykle całkowite, a A nie jest ujemne.
W przeciwieństwie do pozostałych dwóch postaci może opisać proste pionowe. Jeśli B = 0, dostajesz x = C/A. To także powszechny format dla układów równań. Nachylenie nie jest jednak widoczne i oblicza się je jako -A/B.
Aby przekształcić z postaci punkt-nachylenie, rozdziel nachylenie i przenieś wyraz z x na lewą stronę. Dla y - 5 = 2(x - 3):

Postać ogólna
W ostatnim kroku pomnożyłem obie strony przez -1, aby A było dodatnie.
Oto porównanie trzech postaci:
| | Równanie | Najlepsze do | Ograniczenie |
|---|
| Postać punkt-nachylenie | y − y₁ = m(x − x₁) | Proste ze znanego punktu i nachylenia | Nie opisze prostych pionowych |
| Postać kierunkowa | y = mx + b | Wykresy i wartości przecięcia z osią y | Nie opisze prostych pionowych |
| Postać ogólna | Ax + By = C | Proste pionowe i układy równań | Nachylenie nie jest widoczne |
Postać punkt-nachylenie w porównaniu z postacią kierunkową i ogólną
Praktyczne zastosowania postaci punkt-nachylenie
Postać punkt-nachylenie często pojawia się tam, gdzie tempo zmiany ma znaną wartość. Oto cztery obszary:
-
Analiza matematyczna: Prosta styczna do funkcji w punkcie x = a ma postać y - f(a) = f'(a)(x - a). Dla f(x) = x^2 przy x = 3 punkt to (3, 9), a nachylenie 6, więc prosta to y - 9 = 6(x - 3)
-
Regresja liniowa: prosta najmniejszych kwadratów z wyrazem wolnym zawsze przechodzi przez punkt średnich, więc można ją zapisać jako y - y_bar = m(x - x_bar)
-
Fizyka: Położenie przy stałej prędkości podlega temu samemu schematowi. Jeśli obiekt jest w s1 w chwili t1 i porusza się z prędkością v, to s - s1 = v(t - t1)
-
Prognozy biznesowe: Znany koszt lub przychód plus stałe tempo zmiany daje szybkie liniowe oszacowanie dla dowolnego innego okresu
Wnioski
Postać punkt-nachylenie buduje równanie prostej z jednego punktu i nachylenia. Wzór to y - y1 = m(x - x1), a dowolny punkt na prostej działa.
Możesz przekształcić ją do postaci kierunkowej lub ogólnej w kilku krokach, więc to dobry punkt wyjścia, gdy nie masz punktu przecięcia z osią y. Często pojawia się też przy stycznych i w regresji liniowej.
Aby pójść dalej, wypróbuj nasz kurs Introduction to Regression with statsmodels in Python. Jeśli chcesz zrozumieć matematykę stojącą za prostymi i układami równań, nasz kurs Linear Algebra for Data Science in R da ci praktyczną wiedzę w jeden weekend.
Postać punkt-nachylenie to równanie opisujące prostą na podstawie jednego znanego punktu i jej nachylenia:
y - y1 = m(x - x1).Większość z nas najpierw poznaje postać kierunkową, więc myślimy o niej jako o jedynym sposobie zapisu prostej. Ale to podejście wymaga punktu przecięcia z osią y, a w praktyce często go nie masz. Masz za to punkt i tempo zmiany, np. koszt 40 $ przy 5 jednostkach i 3 $ za każdą dodatkową jednostkę.
Postać punkt-nachylenie nie wymaga tego kroku. Wstawiasz swój punkt i nachylenie do wzoru i gotowe. To także metoda stojąca za stycznymi i regresją liniową, więc warto poznać ją osobno.
W tym artykule przeprowadzę cię przez wzór, jego elementy i wykres, przykłady z rozwiązaniami, zastosowania w praktyce oraz porównanie z postacią kierunkową i ogólną.
Warto też zgłębić temat regresji liniowej: nasz wpis na blogu wyjaśnia wszystko, co musisz wiedzieć, w tym równania, założenia, diagnostykę i interpretację.
Czym jest postać punkt-nachylenie?
Jeśli znasz jeden punkt na prostej i jej nachylenie, znasz całą prostą — na tym polega cała idea.
Definicja i wzór
Postać punkt-nachylenie zapisuje równanie prostej na podstawie pojedynczego punktu i nachylenia. Oto wzór:
Wzór postaci punkt-nachylenie
mto nachylenie,(x1, y1)to znany punkt,xiypozostają zmiennymi, a każdy punkt(x, y)na prostej spełnia równanie.Wzór wynika z definicji nachylenia, czyli zmiany
ypodzielonej przez zmianęx. Możesz wybrać dowolny punkt(x, y)na prostej i porównać go ze znanym punktem:Obliczanie nachylenia
Pomnóż obie strony przez
(x - x1)i otrzymasz postać punkt-nachylenie. To wszystko.Mnożenie jest potrzebne, bo ułamek jest nieokreślony przy
x = x1, gdyż mianownik wynosi zero. Wersja po wymnożeniu nie ma tego problemu, więc jest poprawna dla każdego punktu na prostej.Oto krótki przykład. Prosta ma nachylenie 2 i przechodzi przez punkt
(3, 5). Po prostu wstaw wartości:Obliczenie w postaci punkt-nachylenie
Nie musisz nic wyznaczać.
Kontekst historyczny
Postać punkt-nachylenie pojawiła się dużo później niż geometria analityczna.
Pierre de Fermat i René Descartes opracowali geometrię analityczną w XVII wieku. To pomysł, że równania algebraiczne mogą opisywać proste i krzywe. Żaden z nich jednak nie używał postaci punkt-nachylenie.
Według opracowania historycznego rachunku różniczkowego, Gaspard Monge po raz pierwszy przedstawił ją wprost w pracy z 1784 r. To ponad 100 lat po metodzie stycznych Descartesa.
Descartes wyznaczał styczne dłuższą metodą z użyciem okręgów. W postaci punkt-nachylenie zapisujesz styczną, gdy tylko znasz nachylenie. Tak uczy się tego nadal na analizie matematycznej.
Zrozumienie postaci punkt-nachylenie
Każda część wzoru ma swoje zadanie. Oto jak współdziałają i jak wygląda prosta na wykresie.
Kluczowe elementy
Co oznaczają poszczególne symbole:
mto nachylenie. To zmianayna każdą jednostkową zmianęx. Wartość dodatnia oznacza, że prosta rośnie, a ujemna — że malejex1to współrzędna x znanego punktuy1to współrzędna y tego samego punktuxiyto zmienne. Odpowiadają wszystkim pozostałym punktom na prostejMinusy to coś, co początkujący często mylą. Jeśli twój punkt to
(3, 5), zapisujeszx - 3iy - 5. Gdy współrzędna jest ujemna, pojawia się podwójny minus. Dla punktu(-2, 4)równanie zaczyna się tak:Postać punkt-nachylenie z ujemną współrzędną x
Upraszcza się do:
Uproszczone równanie
Możesz użyć dowolnego punktu na prostej. Różne punkty dają różne równania, ale opisują tę samą prostą. Wcześniejsza prosta przechodzi też przez
(4, 7), więc to również działa:Postać punkt-nachylenie z drugim punktem
Jest jednak jedno ograniczenie. Prosta pionowa ma nieokreślone nachylenie, więc postać punkt-nachylenie nie może jej opisać. Zapisujesz ją jako
x = x1.Reprezentacja wizualna
Na wykresie
(x1, y1)to twój punkt startowy. Nachylenie mówi ci, jak się od niego przesuwać.Nachylenie to „wznos” do „biegu”. Nachylenie 2 to
2/1, co oznacza 2 jednostki w górę na każdą 1 jednostkę w prawo. Oto jak narysowaćy - 5 = 2(x - 3):Zaznacz punkt
(3, 5).Przesuń się o 1 jednostkę w prawo i 2 w górę, aby dojść do
(4, 7).Poprowadź prostą przez oba punkty i przedłuż ją w obu kierunkach.
Możesz też iść w drugą stronę. Przesuń się o 1 w lewo i 2 w dół, aby dojść do
(2, 3). To ten sam wykres prostej.Wykres y - 5 = 2(x - 3)
Gdy potrafisz odczytać punkt i nachylenie z równania, naszkicujesz prostą bez dodatkowej algebry.
Szczegółowe przykłady i zastosowania
Postać punkt-nachylenie najłatwiej zrozumieć na liczbach. Oto trzy zadania, a po nich kilka scenariuszy z życia.
Przykładowe zadania
Zadanie 1: Nachylenie i jeden punkt
Prosta ma nachylenie -3 i przechodzi przez punkt
(2, -1). Zapisz jej równanie w postaci punkt-nachylenie, a następnie przekształć je do postaci kierunkowej.Krok 1: Zidentyfikuj wartości:
m = -3,x1 = 2iy1 = -1.Krok 2: Wstaw je do równania. Pamiętaj, że dwa minusy dają plus.
Przykład 1 (1)
Krok 3: Przekształć równanie. Rozdziel nachylenie względem nawiasu, a potem przenieś 1 na prawą stronę.
Przykład 1 (2)
Zadanie 2: Dwa punkty
Prosta przechodzi przez punkty
(1, 2)i(4, 11). Znajdź jej równanie.Krok 1: Oblicz nachylenie. Podziel zmianę
yprzez zmianęx.Przykład 2 (1)
Krok 2: Wybierz punkt. Każdy zadziała, więc użyję
(1, 2).Przykład 2 (2)
Krok 3: Sprawdź wynik. Podstaw drugi punkt,
(4, 11).Przykład 2 (3)
Obie strony dają 9, więc równanie jest poprawne.
Jeśli wybierzesz jako punkt
(4, 11), dostanieszy - 11 = 3(x - 4). Obie wersje upraszczają się doy = 3x - 1.Zadanie 3: Proste równoległe i prostopadłe
Znajdź prostą przechodzącą przez
(4, 3), równoległą doy = 2x + 1. Następnie znajdź prostą przechodzącą przez ten sam punkt, prostopadłą do niej.Proste równoległe mają to samo nachylenie, więc
m = 2.Przykład 3 (1)
Proste prostopadłe mają nachylenia będące ujemnymi odwrotnościami, więc
m = -1/2.Przykład 3 (2)
Dla żadnej z prostych nie potrzebujesz punktu przecięcia z osią y.
Zastosowania w praktyce
Postać punkt-nachylenie ma zastosowanie wszędzie tam, gdzie znasz jeden punkt danych i stałe tempo zmiany.
Załóżmy, że kurs taksówki kosztuje 18 $ po 6 milach, a stawka to 2 $ za milę. Przy
xjako mile iyjako koszt równanie to:Zastosowania w praktyce (1)
Aby oszacować koszt przejazdu na 10 mil, podstaw po prostu
x = 10:Zastosowania w praktyce (2)
Opłata wynosi 26 $.
Drugi przypadek. Masz 200 $ oszczędności po 4 tygodniach i dodajesz 25 $ co tydzień. Saldo po
xtygodniach to:Zastosowania w praktyce (3)
Po 10 tygodniach masz 350 $.
Alternatywy dla postaci punkt-nachylenie
Postać punkt-nachylenie nie jest jedynym sposobem zapisu prostej. Dwie pozostałe to postać kierunkowa i ogólna, a każda najlepiej sprawdza się w innej sytuacji.
Postać kierunkowa
Postać kierunkowa to
y = mx + b, gdziemto nachylenie, ab— punkt przecięcia z osią y. Obie wartości odczytasz z równania, co czyni ją popularnym wyborem przy rysowaniu wykresu prostej. Ale wymaga punktu przecięcia z osią y, a często masz inny punkt.Obie postacie są podobne. Postać kierunkowa to postać punkt-nachylenie z punktem
(0, b):Postać kierunkowa
Aby przekształcić z postaci punkt-nachylenie, rozdziel nachylenie i przenieś
y1na prawą stronę. Punkt przecięcia z osią y to:Postać kierunkowa (2)
Dla
y - 5 = 2(x - 3)otrzymujeszb = 5 - 2(3) = -1, więcy = 2x - 1.Postać ogólna
Postać ogólna to
Ax + By = C. WartościA,BiCsą zwykle całkowite, aAnie jest ujemne.W przeciwieństwie do pozostałych dwóch postaci może opisać proste pionowe. Jeśli
B = 0, dostajeszx = C/A. To także powszechny format dla układów równań. Nachylenie nie jest jednak widoczne i oblicza się je jako-A/B.Aby przekształcić z postaci punkt-nachylenie, rozdziel nachylenie i przenieś wyraz z
xna lewą stronę. Dlay - 5 = 2(x - 3):Postać ogólna
W ostatnim kroku pomnożyłem obie strony przez -1, aby
Abyło dodatnie.Oto porównanie trzech postaci:
Postać punkt-nachylenie w porównaniu z postacią kierunkową i ogólną
Praktyczne zastosowania postaci punkt-nachylenie
Postać punkt-nachylenie często pojawia się tam, gdzie tempo zmiany ma znaną wartość. Oto cztery obszary:
Analiza matematyczna: Prosta styczna do funkcji w punkcie
x = ama postaćy - f(a) = f'(a)(x - a). Dlaf(x) = x^2przyx = 3punkt to(3, 9), a nachylenie 6, więc prosta toy - 9 = 6(x - 3)Regresja liniowa: prosta najmniejszych kwadratów z wyrazem wolnym zawsze przechodzi przez punkt średnich, więc można ją zapisać jako
y - y_bar = m(x - x_bar)Fizyka: Położenie przy stałej prędkości podlega temu samemu schematowi. Jeśli obiekt jest w
s1w chwilit1i porusza się z prędkościąv, tos - s1 = v(t - t1)Prognozy biznesowe: Znany koszt lub przychód plus stałe tempo zmiany daje szybkie liniowe oszacowanie dla dowolnego innego okresu
Wnioski
Postać punkt-nachylenie buduje równanie prostej z jednego punktu i nachylenia. Wzór to
y - y1 = m(x - x1), a dowolny punkt na prostej działa.Możesz przekształcić ją do postaci kierunkowej lub ogólnej w kilku krokach, więc to dobry punkt wyjścia, gdy nie masz punktu przecięcia z osią y. Często pojawia się też przy stycznych i w regresji liniowej.
Aby pójść dalej, wypróbuj nasz kurs Introduction to Regression with statsmodels in Python. Jeśli chcesz zrozumieć matematykę stojącą za prostymi i układami równań, nasz kurs Linear Algebra for Data Science in R da ci praktyczną wiedzę w jeden weekend.