Docker vs. Podman: Sizin İçin Doğru Kap‑Konumlandırma Aracı Hangisi?

Podman ve Docker Nedir?

Karşılaştırmamıza bir genel bakışla başlayalım: 

Docker’a Genel Bakış

Docker kapsayıcıları oluşturma, çalıştırma ve dağıtma konusunda fiilî standarttır. Kapsayıcılar; işletim sistemi düzeyindeki bağımlılıkları ve bir tür uygulama kodunu birleştirerek, tüm yığın uygulamalarını veya ETL boru hatlarını kendi yalıtılmış ortamlarında paketleyip çalıştıran nesnelerdir. Kapsayıcılar, yalnızca belirli bir kodu çalıştırmak için gereken temel bileşenlere sahip küçük bilgisayarlar gibidir. 

Docker oldukça gençtir ve ilk olarak 2013’te açık kaynaklı bir proje olarak yayımlanmıştır. O zamandan beri proje büyük bir ivme kazandı.

Kurumsal ortamlarda kapsayıcıları çalıştırmaya gelince, yazılım ve veri ekiplerinin neredeyse tamamı Docker’ı tercih eder. 

Geliştiriciler Docker’ı üç ana işletim sisteminde çalıştırabilir ve Docker neredeyse tüm modern teknolojilerle sorunsuz bütünleşir. Bu da bir Veri Mühendisinin yerel Mac’inde Docker kapsayıcısı kullanarak bir veri boru hattı yazıp paketleyebileceği ve bu kapsayıcıyı AWS ECS’de çalıştırmak üzere gönderebileceği anlamına gelir. 

Docker CLI, Docker Desktop ve Docker Hub gibi araçlar, her seviyeden geliştiricinin hızlıca başlamasını kolaylaştırır. 

Docker’ı daha uygulamalı bir şekilde öğrenmek istiyorsanız, Docker projelerimiz ve becerilerinizi geliştirmenize yardımcı olacak Docker sertifikaları hakkında bilgilerimiz var!

Podman’a Genel Bakış

Docker gibi, Podman da kapsayıcı geliştirme ve yönetimi için açık kaynaklı bir araçtır. Podman, başlangıçta Red Hat tarafından Docker’a Linux yerelinde bir alternatif olarak geliştirildi ve 2019’da yayımlandı. 

En dikkat çekici fark, iki kapsayıcı çalışma zamanının temel mimarisidir; Docker daemonlardan yararlanırken Podman daemonsuz çalışır (buna birazdan değineceğiz). 

Docker’dan farklı olarak Podman, yönettiği pod’ların çalıştığı makinede kök erişimi gerektirmez; bu da Podman’ı uygulamalarını ve iş yüklerini kapsayıcılarla çalıştıran ekipler için güvenliğe daha duyarlı bir seçenek yapar.

Podman kullanıcılarına, Docker’a benzer bir kullanıcı deneyimi sunulur; geliştiriciler yerel ortamlarında Podman ile etkileşim kurmak için bir CLI veya GUI (Podman Desktop) kullanabilir. 

Linux, Mac ve Windows kullanıcıları, kapsayıcılarını uzaktaki bir ortama (ör. Kubernetes) dağıtmadan önce Podman ile yerelde oluşturup test edebilir.

Podman ve Docker Arasındaki Temel Farklar

Daemon vs. daemonsuz mimari

Docker ile Podman arasındaki en büyük fark, her birinin üzerine inşa edildiği temel mimaridir. Docker, bir daemona büyük ölçüde dayanırken Podman daemonsuzdur. 

Daemonu, ana işletim sisteminde arka planda çalışan bir süreç olarak düşünebilirsiniz. Docker’ın durumunda daemon, Docker nesnelerini (imajlar ve kapsayıcılar) yönetmekten ve diğer sistemlerle iletişim kurmaktan sorumludur. Docker, daemonunu çalıştırmak için dockerd adlı bir paketi kullanır.

Bu neden önemlidir? Öncelikle daemonlar, genellikle çalıştıkları makineye kök düzeyinde erişim gerektirir. Bu da güvenlik açıklarına zemin hazırlar — kötü niyetli biri bir daemona erişim sağlarsa artık tüm makineye erişimi vardır.

Podman’ın daemonsuz mimarisi birkaç fayda sağlar. Daemon çalıştırmak neredeyse her zaman kök ayrıcalıkları gerektirdiğinden, daemonsuz bir mimari “kök gerektirmeyen” olarak düşünülebilir. Bu, kapsayıcılarının çalıştığı makineye sistem düzeyinde erişimi olmayan kullanıcıların bile Podman’ı kullanabileceği anlamına gelir; Docker’da bu her zaman geçerli değildir. 

Podman, daemon yerine systemd adlı bir Linux paketini kullanır. systemd Linux işletim sistemine yerel olduğu için Podman, sıklıkla Docker’dan daha “hafif” kabul edilir; Podman kullanıcıları genellikle Docker’a kıyasla daha hızlı kapsayıcı başlatma süreleri görür.

İmaj ve kapsayıcı oluşturma

Temelde farklı mimarilere sahip olmalarına rağmen Docker ve Podman aynı çekirdek amaca hizmet eder: imaj ve kapsayıcılar oluşturmak ve çalıştırmak. Ancak bu sürece yaklaşımları biraz farklıdır.

Docker’da bir imaj, önce bir Dockerfile dosyasına komutlar eklenerek oluşturulur. Ardından docker build gibi bir komut çalıştırılır. Bu, Dockerfile içindeki ifadelerin her birini çağırarak sonunda bir imaj oluşturur. Ardından bu imaj bir kapsayıcı olarak “çalıştırılabilir”. Tahmin edeceğiniz üzere bu, bir imaj kimliği veya etiketi belirterek docker run komutuyla yapılır. Birden çok kapsayıcı oluşturup çalıştırmak için ise birazdan inceleyeceğimiz özel bir araç olan docker-compose kullanılır.

Podman’da imaj oluşturma ve bunları kapsayıcı olarak çalıştırma süreci neredeyse aynıdır. Dockerfile yerine (bu dosya adı yine de çalışır), Podman kullanıcıları bir Containerfile oluşturur. İmajı oluşturmaya yönelik sözdizimi aynıdır. Gerekli komutlar Containerfile dosyasına eklendikten sonra imaj Podman CLI kullanılarak oluşturulup çalıştırılabilir.

Genel olarak Podman, Docker’ın çoğu şeyiyle uyumludur. Orada burada farklar bulacaksınız ama çoğu durumda Docker CLI, Podman CLI ile sorunsuz şekilde değiştirilebilir.

Kaynak

Podman vs Docker Desktop

Basitleştirilmiş çoklu platform erişimi için Docker Desktop

Docker ile çalışmanın birkaç yolu vardır. Deneyimli yazılım ve veri uygulayıcıları genellikle Docker imajları ve kapsayıcılarıyla etkileşim kurmak için Docker CLI’ye (Docker istemcisi) güvenir. 

Ancak başlamanın daha da kolay bir yolu var: Docker Desktop. 

Docker Desktop, kullanıcıların uygulamalarını veya iş yüklerini çalıştıran imajları ve kapsayıcıları oluşturup yönetmeleri için bir arayüz sağlayan ücretsiz, GUI tabanlı bir araçtır. Bir veri mühendisi, makinesinde mevcut imajları görmek ve bu imajı bir kapsayıcıya dönüştürmek için Docker Desktop’ı kullanabilir. Benzer şekilde bir Yazılım Geliştirici, bir sonraki projesine başlarken kullanmak üzere Docker Hub’dan bir imaj çekebilir. 

Arayüz basit ve sezgiseldir; Docker ortamınız üzerinde tam görünürlük ve kontrol sağlarken kullanım kolaylığı sunar.

Yine de Docker Desktop yalnızca Docker nesnelerini görüntüleme ve yönetmenin ötesinde özellikler sunar.

Kullanıcılar, Docker nesnelerine ayrılan kaynakları (bayt düzeyine kadar) yönetmek, çalışan bir kapsayıcıya bağlanmak veya yerel makinelerinde bir Kubernetes kümesi başlatmak gibi işler yapabilir. Docker Desktop kullanıcıları yüzlerce uzantı arasından seçim yapabilir ya da yararlı öğreticiler ve örnek ortamlarla Docker yolculuklarına hızlı bir başlangıç yapabilir. Şansınıza, Docker Desktop yaygın olarak erişilebilirdir ve Mac, Windows veya Linux’ta çalışır.

Podman Desktop özellikleri ve sınırlamaları

Podman Desktop, Docker muadilini oldukça andırır. Podman Desktop arayüzünden kullanıcılar kapsayıcıları, imajları, pod’ları ve volumeleri görüntüleyip yönetebilir. Docker’da olduğu gibi Podman da, yerelde bir Red Hat OpenShift kümesi çalıştırmak veya Podman AI Lab ile LLM’lerle çalışmak gibi işlemler için eklentileri ve entegrasyonları destekler.

Kullanmak istediğiniz özel bir eklentiniz varsa harika — Podman Desktop üzerinden kurabilirsiniz.

Hem Docker hem de Podman kullanıcısıysanız, Podman Desktop arayüzünde hem Docker hem de Podman nesnelerini görmenize şaşırabilirsiniz. Bu bir tesadüf değil! Bunun ne anlama geldiğine az sonra daha yakından bakacağız. Bu arada, kullanıcıların hem Podman HEM DE Docker nesneleriyle tek bir pencereden etkileşime geçebileceği anlamına gelir.

Kapsayıcılar için en yaygın kullanım senaryosu, onları Kubernetes aracılığıyla çalıştırmaktır. Konteynerleştirmede sektör standardı unvanına rağmen, Podman, Podman Desktop üzerinde daha sağlam bir Kubernetes deneyimi sunar. 

Düğümler, pod’lar, dağıtımlar (ve çok daha fazlası) gibi Kubernetes kaynaklarını görüntüleyip yönetme yeteneği, Kubernetes yönetimini ve geliştirmeyi Podman Desktop’ta birinci sınıf yapar. Bu araçlar ve az önce bahsedilen Red Hat OpenShift entegrasyonu gibi eklentiler, Podman’ı Kubernetes odaklı ekipler için öne çıkarır.

Podman Compose vs Docker Compose

Docker ile çoklu kapsayıcı uygulamaları tanımlama ve yönetme

Bazı uygulamalar ve iş yükleri tek bir kapsayıcıda paketlenebilir. Bazıları ise paketlenemez. Çoklu kapsayıcı yönetimini kolaylaştırmak için Docker, Docker Compose adlı bir araç sunar. Docker Compose, uygulamanızın bileşenlerini tek bir YAML dosyasında tanımlar. 

Ardından docker-compose CLI kullanılarak bu kapsayıcılar ve servisler başlatılabilir, durdurulabilir veya yeniden derlenebilir. Bir Docker Compose YAML dosyası aşağıdaki gibi görünebilir:

yaml
version: '3'
services:
	app:
		image: python:3.10
		container_name: app
		command: run app --host=0.0.0.0
	database:
		image: postgres:13
		container_name: database
		ports: 5432
		volumes:
			- postgres_data:/var/lib/postgresql/data
volumes:
	postgres_data

Burada çok şey oluyor; ancak Docker Compose bize, iki servis ve bir volume içeren bir YAML dosyasını tanımlama olanağı sağlar. Ardından docker-compose up komutu bu kapsayıcıları ayağa kaldırır ve çalışan bir uygulamamız olur. 

Büyük uygulama ve iş yükleri çalıştıran yazılım ve veri ekipleri için Docker Compose, hem yerel geliştirmeyi hem de üretim ortamında kodu gönderip çalıştırmayı kolaylaştırır.

Podman’ın çoklu kapsayıcı uygulamalarına yaklaşımı

Podman ile çoklu kapsayıcı uygulamalar çalıştırmak, Docker ile çalışmaya tıpatıp benzer görünür ve hissettirir. Podman bunu Podman Compose kullanarak yapar. Docker Compose’ta olduğu gibi Podman Compose da uygulamanın bileşenlerini bildirimsel bir şekilde tanımlamak için YAML dosyaları kullanır. 

Daha sonra podman-compose CLI, YAML dosyasında tanımlanan servisleri başlatmak, durdurmak veya yeniden başlatmak için kullanılabilir. 

Genel olarak podman-compose, docker-compose yerine kullanılabilir (arada birkaç uyumsuzluk olabilir). Docker’da olduğu gibi Podman Compose kullanmak, çoklu kapsayıcı uygulamaların bağımsız ve esnek şekilde yönetilmesini sağlar.

Aşağıda Docker ve Podman’ın karşılaştırıldığı bir tablo göreceksiniz. 

Podman ve Docker için Kullanım Alanları ve En İyi Senaryolar

Şimdi aklınızdaki kilit soruyu inceleyelim: Ne zaman Docker, ne zaman Podman kullanmalısınız? Daha yakından bakalım.

Ne zaman Docker kullanılır

Docker, kapsayıcıları oluşturma, çalıştırma ve dağıtma konusunda fiilî standarttır. Konteynerleştirmeye yeni başlıyorsanız (özellikle kişisel makinenizde), Docker’ı deneyin. 

Docker Desktop veya Docker CLI gibi araçlarla ilk (veya ellinci) kapsayıcınızı çalıştırmanız oldukça kolaydır. Docker’ın devasa bir topluluğu vardır ve büyük olasılıkla yapmak istediğiniz şey daha önce yapılmıştır. Bu da sorun gidermeyi kolaylaştırır.

Docker, Podman’dan daha fazla çapraz platform tutarlılığı sunar. En önemlisi Docker, AWS ECS, Azure AKS ve Google Cloud Run dahil neredeyse her kapsayıcı tabanlı hizmetle bütünleşir. 

Bu, kapsayıcılarınızı üretimde çalıştırma zamanı geldiğinde, seçtiğiniz hizmetle kolayca entegre olabileceğiniz anlamına gelir. Yerel geliştirmeden üretime geçiş yeteneği, kodunuzu Docker ile konteynerleştirmenin en güçlü yönlerinden biridir.

Docker’ı sadece Yazılım ve Veri Mühendisliği ekipleri kullanmaz. Yapay Zekâ ve ML Mühendisleri, Veri Bilimciler ve hatta Veri Analistleri de yaptıkları işi güçlendirmek için Docker kullanır!

Ne zaman Podman kullanılır

Güvenliğe duyarlı veya sıkı düzenlenen bir ortamda çalışan geliştiriciler için Podman sizin gözde kapsayıcı yöneticiniz olabilir. Unutmayın, Podman kök gerektirmez; yani Podman’ı yerelde çalıştıran bir kullanıcının, yerelde kapsayıcı oluşturup yönetmek için makinesine kök erişimi olması gerekmez. Aşağıda Podman’ı Docker’a tercih etmenizin mantıklı olabileceği birkaç neden daha yer alıyor.

• Yerel olarak bir Linux makinesinde geliştiriyorsunuz.
• Altyapı kaynak kullanımı ve kapsayıcı başlatma süresi sizin için önemli.
• Kapsayıcılarınızı bir Kubernetes kümesine göndermeyi planlıyorsunuz veya yerel makinenizde bir Kubernetes ortamını taklit etmek istiyorsunuz.

Şunu da aklınızda bulundurun: Genel olarak Podman ve Docker birbirinin yerine kullanılabilir. Yani Docker ile başlayıp Podman’ın size daha uygun olduğunu fark ederseniz, iki seçenek arasında geçiş yapmak kolaydır.

Sonuç

Kapsayıcıları çalıştırmak, bu nesneleri yönetmek için bir araca ihtiyaç duyar. Birlikte, en popüler konteynerleştirme araçlarından ikisini: Docker ve Podman’ı inceledik.

Konteynerleştirmede sektör standardı olan Docker, dünyanın uygulamalarını ve veri iş yüklerini çalıştırmak için milyonlarca kişi tarafından kullanılır. Docker’ın mimarisi, kapsayıcının çalıştığı sisteme kök erişimi gerektiren Docker daemonu üzerine kuruludur. 

Docker ile etkileşim kurmak için geliştiriciler Docker CLI veya Docker Desktop’tan yararlanabilir; her ikisi de imajlar, kapsayıcılar ve volumeler gibi unsurları yönetme olanağı sunar. Docker’ın yaygın benimsenmesi, büyük ve canlı bir topluluk ile üç ana işletim sisteminin tümünde ve neredeyse her kapsayıcı tabanlı hizmette destek anlamına gelir.

Podman, alternatif bir kapsayıcı yönetim çözümü sunar. Podman daemonsuz ve kök gerektirmeyen bir yapıya sahiptir; yani kullanıcı, Podman’ı çalıştırdığı makinede kök erişimine ihtiyaç duymaz. Bu, daha güvenliğe duyarlı bir kapsayıcı yönetim aracı talep eden ekipler için çekicidir. Docker gibi Podman da kapsayıcıları oluşturmak ve yönetmek için hem bir CLI hem de bir arayüz sunar. Linux’a yerel olmasına rağmen Podman, Windows ve Mac üzerinde de çalıştırılabilir ve AWS ECS ile Azure AKS gibi araçlarla gayet iyi bütünleşir.

Hangi aracı seçerseniz seçin, yazdığınız kodu “konteynerleştirmeyi” öğrenmek, geliştirme becerilerinizi geliştirmenin en hızlı yollarından biridir. Docker ve Podman hakkında daha fazla bilgi edinmek istiyorsanız, Docker’a Giriş veya Konteynerleştirme ve Sanallaştırma Kavramları gibi kurslarla kollarınızı sıvamakta çekinmeyin. Bol şans ve mutlu kodlamalar!