Kiro AI: een gids met praktische voorbeelden

AI-codingtools hebben een contextprobleem. Ze vergeten wat je eigenlijk probeert te bouwen zodra projecten groot worden en gesprekken lang. Amazon Web Services zegt dat ze dit kunnen oplossen met Kiro, hun nieuwe agentische IDE die orde brengt in rommelig vibe-coden en je helpt sneller te shippen. Na een maand op de wachtlijst te hebben gestaan, kon ik het eindelijk testen.

Op dit moment is Kiro nog in preview. Er zijn geen benchmarkresultaten, weinig gebruikersverhalen en maar weinig mensen gebruiken het dagelijks. De officiële documentatie vertelt maar een deel van het verhaal, waardoor je moet gokken of het echt werkt zoals beloofd. Dat gaan we oplossen door elke functie die Kiro claimt te hebben te testen op echte codeerproblemen.

We houden onze lezers op de hoogte van het laatste AI-nieuws via The Median, onze gratis vrijdagse nieuwsbrief met de belangrijkste verhalen van de week. Abonneer je en blijf scherp in een paar minuten per week:

Wat is Kiro?

Kiro is de nieuwe AI-gedreven programmeeromgeving van AWS die belooft de rommelige kanten van AI-ontwikkelen op te lossen. In tegenstelling tot andere AI-IDE’s die alleen code genereren op basis van prompts, focust Kiro op zogeheten “spec-driven development”: het zet je ideeën om in duidelijke plannen vóór er ook maar een regel code wordt geschreven. Het is bedoeld om het gat te dichten tussen snel prototypen en echt software bouwen.

Dit zijn de belangrijkste functies van Kiro:

• Specs — Zet je prompts om in gedetailleerde requirements en systeemontwerpen
• Agent Hooks — Achtergrond-AI-agenten die automatisch taken afhandelen zoals testen en documentatie
• Autopilot-modus — Laat AI aan grote taken werken zonder constante begeleiding
• Multimodale invoer — Upload afbeeldingen van designs of whiteboardschetsen als leidraad voor ontwikkeling
• MCP-integratie — Verbindt met databases, API’s en externe tools
• VS Code-compatibiliteit — Werkt met bestaande extensies en instellingen

Het kernidee is verder gaan dan “vibe coding”, waarbij je blijft prompten tot iets werkt. In plaats daarvan maakt Kiro gestructureerde plannen, breekt het complexe features op in behapbare taken en houdt het AI-agenten gefocust op je echte doelen. Deze aanpak helpt context te behouden in lange gesprekken en grote projecten — precies het probleem waar de meeste AI-codingtools mee worstelen.

Kiro is momenteel gratis tijdens de previewfase en bevat gratis toegang tot Claude Sonnet-modellen. De tool werkt op Mac, Windows en Linux en ondersteunt de meeste populaire programmeertalen.

Hoe installeer en stel je Kiro in?

Het lastigste aan Kiro gebruiken is niet de installatie zelf — het is van de wachtlijst afkomen en je toegangscode ontvangen. Zodra je die hebt, is het installatieproces eenvoudig: download de app, verifieer met je code en log in. Je merkt al snel dat Kiro aanvoelt als weer een VS Code-kloon met wat visuele aanpassingen, maar die vertrouwdheid is eigenlijk handig.

Tijdens de setup laat Kiro je al je bestaande VS Code-instellingen en -extensies importeren, wat in theorie geweldig klinkt. Je kunt Kiro zelfs aan je terminalpad toevoegen zodat je projecten kunt openen met een simpel kiro-commando. Maar als je bent overgestapt op andere op VS Code gebaseerde editors zoals Cursor, kun je wat frictie ervaren — Kiro ondersteunt het importeren vanuit deze nieuwere tools niet.

Dat leverde mij wat hoofdpijn op, want ik had al maanden geen VS Code meer aangeraakt. Toen ik mijn oude VS Code-configuratie importeerde, kwamen er een hoop verouderde extensies en sneltoetsen mee die ik niet meer wilde.

Erger nog, sommige van mijn belangrijke sneltoetsen stopten met werken omdat Kiro bepaalde shortcuts overschrijft voor zijn eigen AI-functies. Na dat allemaal te hebben uitgezocht, kom je in feite uit op weer een editor gebaseerd op VS Code — maar dan met een compleet andere AI- en chatervaring als kern.

Vibe-sessie met Kiro

Laten we Kiro testen door iets te bouwen. Ik maakte een lege map en opende die met het kiro-commando om schoon te beginnen. Voor deze test gebruik ik hetzelfde boter-kaas-en-eieren-voorbeeld dat ik ook gebruikte om andere agentische IDE’s te reviewen, zoals Cline, Cursor en Trae AI. Tot nu toe was Cursor de winnaar — het bouwde de beste versie in één keer, terwijl andere tools nog bijsturing nodig hadden.

Eerst opende ik het chatpaneel met Ctrl/Cmd + L en schakelde ik over naar een “vibe-sessie” met de autopilot-modus aan. Een vibe-sessie is Kiro’s versie van traditioneel AI-coden: je blijft prompten tot je krijgt wat je wilt — geen structuur, puur iteratie.

Met autopilot ingeschakeld hoefde ik niet elke wijziging die Kiro wilde doen goed te keuren. Ik koos ook Claude Sonnet 4 als model, al is het vermeldenswaard dat de thinking-modus niet beschikbaar is in vibe-sessies.

Dit was de prompt die ik gebruikte om het spel te bouwen:

I want to build a 4x4 tic-tac-toe game in Python with a clean terminal interface. The game should support two players taking turns, detect wins in rows, columns, and diagonals, and handle draws. It should have colored elements, not just black and white, but the color system must be minimalistic.

Toen ik op enter drukte, ging Claude Sonnet 4 meteen aan de slag. In tegenstelling tot andere IDE’s die je elke codewijziging live laten zien, geeft Kiro je een “watch the agent work”-knop — je kunt ervoor kiezen om live updates te bekijken of gewoon op het resultaat te wachten. Dat is eerlijk gezegd verfrissend, want agents zien typen is snel saai, zeker bij langere taken.

De resultaten waren indrukwekkend. Kiro rondde het project af in net iets meer dan 200 regels code, terwijl andere IDE’s die ik testte minimaal 250 regels nodig hadden. Nog beter: het spel voldeed perfect aan mijn eisen en draaide vlekkeloos — mogelijk zelfs beter dan de versie van Cursor.

De terminalinterface zag er strak uit, en Kiro maakte slimme ontwerpkeuzes zoals het plaatsen van rij- en kolomnummers aan de randen van het raster, in plaats van aparte referentieroosters zoals Cursor deed.

Wat echt opviel was het “ruimtelijke” redeneren. Andere agents die ik probeerde (behalve Cursor) faalden steevast bij het plaatsen van X’en en O’s precies in het midden van de vakjes — een berucht lastig probleem dat normaal meerdere screenshots en correcties vereist. Kiro deed dit in één keer goed, zelfs zonder de thinking-modus van Claude. Het vierkante raster was precies goed, en de speelstukken verschenen exact waar ze moesten staan.

Laten we nu een uitdagender project bouwen met specsessies.

Specsessies testen met Kiro

Het succes met de vibe-sessie riep een belangrijke vraag op: wat gebeurt er als projecten uitdagender worden? Daar komt Kiro’s andere aanpak — specsessies — om de hoek kijken.

Waar andere AI-codingtools het SOLO-modus, planmodus of architectmodus noemen, volgt spec-driven development hetzelfde kernidee: maak eerst een gedetailleerd plan voordat je code schrijft.

Ik testte dit met twee projecten van verschillende complexiteit. Specsessies volgen een duidelijk proces dat drie plandocumenten maakt voordat er ook maar één regel code wordt geschreven:

• requirements.md — User stories in EARS-notatie die “WHEN [er gebeurt iets] THE SYSTEM SHALL [deze specifieke actie]” volgen
• design.md — Technische architectuur en hoe componenten samenwerken 
• tasks.md — Specifieke, uitvoerbare stappen om alles te bouwen

Een geavanceerd project testen

Voor de uitdagende test koos ik iets dat het plansysteem op de proef zou stellen:

Build a web application that displays the Mandelbrot set in one canvas with zoom functionality. Show the corresponding Julia set in a split-screen canvas based on the cursor position over the Mandelbrot set. Include smooth zooming, color gradients, and real-time Julia set updates as the mouse moves.

De speccreatie werkte goed. Kiro liep methodisch elke fase door en noteerde wiskundige precisie, performance-eisen en details over gebruikersinteractie.

Het requirementsdocument legde gedetailleerde gedragingen vast met correcte EARS-notatie. De ontwerpfase beschreef coördinatietransformatie-algoritmen, fractaalberekeningen en strategieën voor realtime rendering. De taakspecificatie maakte meer dan 25 discrete stappen, van basis-HTML tot geavanceerde wiskundige utilities.

Omdat Kiro tijdens de preview gratis Claude Sonnet 4 aanbiedt (alleen reguliere modus), was de planningskwaliteit solide voor kosteloze toegang. Maar in de uitvoeringsfase kwamen kinderziektes naar voren. Kiro opent nieuwe terminalvensters voor elk commando, wat alles vertraagt, en terminalcommando’s voltooiden wel maar de chat registreerde dat niet altijd, waardoor je outputs handmatig moest kopiëren en plakken. Debuggen werd zo omslachtig, dus stapte ik over op een eenvoudiger project.

Eenvoudige projecten testen

Het eenhedenconverterproject gaf een ander beeld:

Create a multi-unit converter for length, weight, temperature, and currency with dropdown selectors, real-time conversion, and swap functionality.

Hier voelde het specproces bijna té grondig. Kiro maakte nog steeds gedetailleerde requirements en splitste het werk op in 11 taken, maar voor een eenvoudige webapp kan dit niveau van planning overkill zijn. Ondanks dezelfde terminalproblemen leverde de agent na zes taken een werkende converter op.

Wanneer structuur loont

De vergelijking liet zien wanneer specsessies het belangrijkst zijn. Voor het Mandelbrotproject was de planning vooraf van onschatbare waarde — geen andere aanpak had dat wiskundige werk zo goed kunnen organiseren. Voor de eenhedenconverter krijg je waarschijnlijk sneller resultaat met vibe-sessies.

De echte kracht van spec-modus is de planningskwaliteit. Deze documenten creëren roadmaps die werken of je nu met AI codeert of samenwerkt met andere developers. Geavanceerde projecten met wiskundige algoritmes of meerdere onderling verbonden systemen profiteren enorm van deze structuur, terwijl simpelere builds de overhead niet altijd nodig hebben.

Als je iets aanpakt met echte wiskundige diepgang of gekoppelde systemen, geven specsessies je de structuur die je nodig hebt. Voor snelle prototypes of simpele tools bieden vibe-sessies een directere route. Naarmate Kiro de terminalintegratie verbetert en na de preview krachtigere modellen toevoegt, zullen specsessies waarschijnlijk de voorkeursaanpak worden voor projecten met serieuze architecturale eisen.

Terminalondersteuning

Zoals gezegd heeft de terminalondersteuning nog werk nodig voor een soepele ervaring. Hoewel Kiro’s terminalintegratie een goede basis heeft — je kunt in gewone taal beschrijven wat je wilt, zoals “installeer de projectafhankelijkheden”, en het vertaalt dat naar echte commando’s — loopt de uitvoering vaak vast. Het terminalprobleem kan samenhangen met mijn specifieke setup (oh-my-zsh), maar andere IDE’s zoals Cline en Trae AI gaan met dezelfde omgeving probleemloos om.

De beveiligingsfuncties zijn goed doordacht. Nieuwe terminalcommando’s hebben je goedkeuring nodig vóór ze draaien, en je kunt vaak gebruikte, onschuldige commando’s toevoegen aan een vertrouwenslijst, zoals ls, cat en pwd. Voor andere commando’s kun je op verschillende niveaus vertrouwen — het exacte commando, varianten ervan of alle commando’s met dezelfde root.

Kiro markeert ook gevaarlijke patronen zoals commandosubstitutie en outputomleiding die beveiligingsproblemen kunnen veroorzaken.

Je krijgt vier opties wanneer Kiro een terminalcommando voorstelt: Modify, Reject, Run of Run and Trust.

Het systeem bewaart commandohistorie en kan recente terminaloutput in gesprekken refereren met #Terminal — essentieel tijdens debuggen.

Hooks gebruiken voor automatisering

Hoewel terminalintegratieproblemen de actieve ontwikkeling kunnen vertragen, biedt Kiro een andere krachtige functie die losstaat van terminaluitvoering — agent hooks.

Elke developer kent de frustratie van repetitieve taken: tests schrijven voor nieuwe functies, licentiekoppen aan bestanden toevoegen of issues vangen vóór productie. Je hebt vast mentale checklists na het opslaan van bestanden, maar die handmatige processen zijn makkelijk te vergeten als je gefocust bent op complexe problemen.

Agent hooks lossen dit op door routinetaken te automatiseren via slimme triggers. Het systeem volgt een simpel proces: het detecteert specifieke events in je IDE, voert een vooraf gedefinieerde prompt uit wanneer die events plaatsvinden en de agent doet vervolgens automatisch wat gevraagd is. Deze automatisering verandert je manier van werken door achtergrondtaken af te handelen terwijl jij je focust op features bouwen.

Een hook voor commitberichten maken

Laten we een praktische hook maken die tijd bespaart tijdens development — een automatische commitberichtgenerator. Deze hook analyseert je bestandswijzigingen en stelt betekenisvolle commitberichten voor, zodat je niet elke keer hoeft na te denken over een goed bericht als je je werk wilt opslaan.

Maak de hook eerst via Kiro’s interface. Ga naar het gedeelte Agent Hooks in het Kiro-paneel en klik op de +-knop, of gebruik Cmd + Shift + P en typ "Kiro: Open Kiro Hook UI." Voor onze commitberichtgenerator willen we dat hij triggert op bestand-opgeslagen-events en alle bestanden target met het patroon **/*.

Dit is de hookinstructie:

When files are saved, analyze the changes and generate a commit message:

1. Review what files were modified and what changed
2. Identify the type of change (feature, fix, refactor, docs, etc.)
3. Write a clear, concise commit message following conventional commits format
4. Include the scope if changes are focused on specific components
5. Keep the summary under 50 characters when possible
6. Add a longer description if the changes are complex

Output the suggested commit message in a code block for easy copying.

Zodra je deze hook opslaat, begint hij je workspace te monitoren. Elke keer dat je bestanden opslaat, analyseert de hook wat er veranderde en stelt een passend commitbericht voor. In plaats van naar een lege commitdialoog te staren en te bedenken hoe je je werk beschrijft, krijg je direct suggesties op basis van de daadwerkelijke wijzigingen.

Het mooie is dat dit aansluit op je natuurlijke workflow. Je maakt wijzigingen, slaat bestanden op en krijgt automatisch commitsuggesties zonder extra stappen. Je kunt vergelijkbare hooks maken voor andere repetitieve taken, zoals documentatie bijwerken wanneer API’s veranderen, of boilerplatecode toevoegen wanneer nieuwe componenten worden gemaakt.

Goed ontworpen hooks worden onzichtbare helpers die consistentie bewaken en veelvoorkomende omissies voorkomen, zonder dat je je manier van coderen hoeft aan te passen.

Steering gebruiken voor projectcontext

Hooks pakken automatisering goed aan, maar er is nog een andere uitdaging met AI-codingassistenten: je projectregels steeds opnieuw uitleggen. Je betrapt jezelf erop dat je de AI telkens vertelt over je favoriete libraries, codestijl, bestandsorganisatie en projectkeuzes. Elke nieuwe chat begint bij nul en je verspilt tijd aan uitleg die eigenlijk zou moeten blijven hangen.

Steering lost dit op door Kiro blijvende kennis over je project te geven via markdownbestanden. In plaats van je regels in elke chat uit te leggen, zorgen steeringbestanden ervoor dat Kiro je vaste patronen en standaarden altijd volgt. Het systeem slaat deze kennis op in .kiro/steering/-bestanden die onderdeel worden van je project.

Deze blijvende context verandert hoe AI aan je project werkt. In plaats van elk gesprek te beginnen met uitleg over je setup en voorkeuren, kent Kiro de basis van je project al en maakt het meteen code die past bij je bestaande patronen.

Aangepaste steeringbestanden toevoegen

Als je al een werkend project met specs hebt, vult Kiro met één klik automatisch basis-steeringdocs voor je in. Je kunt ze altijd aanpassen of je eigen aangepaste steeringbestanden toevoegen voor specifieke behoeften. Ga naar het gedeelte Steering in het Kiro-paneel en klik op de +-knop om een nieuw steeringbestand te maken.

Bij aangepaste bestanden bepaal je wanneer ze geladen worden via inclusionpatronen. Het meest bruikbare patroon is voorwaardelijke inclusie, waarbij steeringbestanden alleen worden geladen als je met specifieke bestandstypen werkt. Zo stel je het in:

---
inclusion: fileMatch
fileMatchPattern: "analysis/**/*.py"
---

# Your custom standards here

De inclusion: fileMatch vertelt Kiro dit steeringbestand automatisch te laden wanneer je werkt aan bestanden die overeenkomen met het patroon. Het fileMatchPattern gebruikt standaard globpatronen om specifieke bestanden of mappen te targeten. Je kunt "*.py" gebruiken voor alle Pythonbestanden, "tests/**/*" voor testbestanden of "docs/*.md" voor documentatiebestanden.

Je kunt ook inclusion: always gebruiken om steeringbestanden in elke interactie te laden, of inclusion: manual om ze alleen te laden wanneer je ze met #filename in de chat aanhaalt. Zo houd je controle over wanneer verschillende soorten sturing verschijnen.

Het belangrijkste is om steeringbestanden gefocust en specifiek te houden. In plaats van één enorm bestand met al je standaarden, maak je aparte bestanden voor verschillende aandachtspunten — één voor API-patronen, één voor testaanpakken, één voor deploymentprocedures. Zo blijft de context relevant en voorkom je informatie-overload.

Zodra je een steeringbestand opslaat, is het direct beschikbaar in alle Kiro-interacties die overeenkomen met je inclusionpatroon. Je projectkennis wordt automatisch bewaard en gedeeld, waardoor zowel teamleden als AI-assistenten je vaste werkwijzen beter volgen.

Kiro vs. Cursor: een vergelijking

Na Kiro grondig te hebben getest, dringt zich de natuurlijke vraag op: hoe verhoudt het zich tot Cursor? Cursor is momenteel de koploper onder AI-gedreven programmeeromgevingen. De vergelijking laat interessante verschillen zien die vooral te maken hebben met hoe lang elke tool al bestaat en met verschillende ideeën over hoe AI developers moet helpen.

Het grootste verschil is timing. Cursor begon in 2023, terwijl Kiro in mid 2025 in preview ging. Deze voorsprong zie je terug in hoe gepolijst en stabiel Cursor is, en in hoeveel communitysupport er is.

Modelondersteuning en opties

Cursor werkt met de meeste grote AI-providers. Je krijgt toegang tot Claude Sonnet 3.7/4.0, GPT-4.0/5.0 en Google Gemini-modellen. Je kunt tussen modellen wisselen op basis van wat je nodig hebt. Kiro biedt alleen Claude Sonnet 3.7 en 4.0. Beide zijn krachtige modellen, maar je kunt geen thinking-modus gebruiken. De beperkte keuze betekent minder flexibiliteit.

Het diepere verschil is hoe elk hulpmiddel over AI-hulp denkt. Cursor volgt de traditionele aanpak — je chat met de AI, krijgt codesuggesties, verbetert ze en herhaalt tot je krijgt wat je wilt. Kiro’s spec-gedreven aanpak vraagt meer planning vooraf, maar kan grotere, complexere projecten met betere organisatie aan.

Community en support

Communitysupport laat zien hoe belangrijk Cursor’s voorsprong is. Als je problemen hebt met Cursor, kun je terecht op forums, Discord-servers of Reddit-community’s waar duizenden developers oplossingen delen. Kiro is nog nieuw. Bij issues zoals terminalproblemen moet je het grotendeels zelf uitzoeken.

Dit communitygat beïnvloedt troubleshooting, leermateriaal en add-ons van andere developers. Cursor heeft veel documentatie, videotutorials en tips uit de community. Kiro’s documentatie is goed maar beperkt. Er is nog weinig communitycontent.

Geavanceerde contextfuncties

Cursor mist enkele geavanceerde functies die veel uitmaken voor het beheren van projectcontext. Beide tools delen vergelijkbare basisfeatures — terminallogs toevoegen aan chat, URL’s of afbeeldingen opnemen in gesprekken. Maar Cursor heeft niet Kiro’s steering- of speccysteem om projectdetails tussen chatsessies te bewaren.

Je kunt deze bestanden zelf maken in Cursor, maar ze werken niet zo goed als Kiro’s ingebouwde systeem. Geloof me — ik heb Cursor lang gebruikt en handmatig projectcontextbestanden gemaakt. Ze werken, maar niet zo naadloos met de AI als Kiro’s steeringsysteem.

Prijzen en MCP-ondersteuning

Qua prijs is Kiro gratis tijdens de preview, maar het zal waarschijnlijk aansluiten bij Cursor’s prijzen wanneer het volledig lanceert. Op Kiro’s website staan geplande abonnementen: Pro voor $20/maand en Pro+ voor $40/maand, net als Cursor.

Beide tools hebben basisondersteuning voor MCP-servers, maar geen van beide biedt een makkelijke marketplace om servers met één klik te installeren. IDE’s als Trae AI en Cline lopen hier voorop. Zij maken het eenvoudiger om externe tools en databases te koppelen.

Codekwaliteit en toekomstpotentieel

Codekwaliteit vergelijken vraagt maandenlang side-by-side testen, wat ik niet volledig heb gedaan. Maar er is een interessante invalshoek: Kiro’s moederbedrijf is AWS, een directe investeerder in Anthropic. Dit betekent dat Claude-modellen in Kiro uiteindelijk beter zouden kunnen worden dan versies in andere IDE’s. Kiro zou mogelijk aangepaste modelwijzigingen kunnen aanvragen of vroege toegang krijgen tot nieuwe Claude-features. Het is speculatie, maar de relatie tussen AWS en Anthropic suggereert mogelijke voordelen later.

Overzicht featurevergelijking

De keuze tussen Kiro en Cursor hangt af van je projectbehoeften en je manier van werken. Werk je aan complexe, langlopende projecten die baat hebben bij gestructureerde planning en blijvende context, dan biedt Kiro’s spec-gedreven aanpak echte voordelen. Als je liever snel iteraties doet en rijpe tooling met veel modelopties nodig hebt, blijft Cursor voorlopig de veiligere keuze.

Conclusie

Kiro is een interessante stap vooruit in AI-codingtools, vooral voor teams die aan grote projecten werken en structuur nodig hebben. De spec-gedreven aanpak helpt echt bij grotere builds waar regulier chat-based coden minder goed werkt.

Functies zoals steeringbestanden en agent hooks zijn veelbelovend om projectcontext te behouden en routinetaken automatisch af te handelen. Maar de terminalproblemen en beperkte modelkeuze verhinderen dat het nu al rijpere tools zoals Cursor kan vervangen.

Werk je aan grote projecten die baat hebben bij vooruit plannen en context tussen sessies behouden, dan is Kiro het proberen waard zolang het gratis is. De gestructureerde workflow werkt goed wanneer je consistentie nodig hebt over grote codebases of wilt afstemmen met teamgenoten.

Maar heb je betrouwbare dagelijkse codeerhulp nodig met veel modelopties en sterke communitysupport, dan is Cursor nog steeds de veiligere keuze. Naarmate Kiro verbetert en problemen oplost, kan het een goede optie worden voor developers die structuur boven snelheid verkiezen. De steun van AWS en focus op businessfeatures suggereren dat deze tool snel zal blijven verbeteren.

Wil je meer leren over andere agentische IDE’s, bekijk dan onze eerdere posts:

• Cline vs Cursor
• Cursor vs Windsurf
• Cline AI
• Cursor AI
• Trae AI
• Windsurf AI