Docker init: Docker ile Bir Proje Nasıl Başlatılır (Adım Adım Kılavuz)

Nedense, Docker ile yeni bir proje kurmak her zaman gerektiğinden daha uzun sürer.

Google’da bir şablon arar, yapıştırır, birkaç satır değiştirir ve en iyisini umarsınız. Derleme başarısız olur, sonra ince ayar yapar ve çalışana kadar döngüyü tekrar edersiniz. Her yeni proje aynı şekilde başlar – boş bir dosya ve son sefer neyin işe yaradığının belirsiz bir hatırası. Bu bariz bir kurulum sorunu ve suç Docker’da değil.

İyi haber şu ki docker init bunu çözüyor. Proje türünüzü algılayan ve bir Dockerfile, .dockerignore ve Compose dosyası oluşturan bir CLI komutu.

Bu yazıda, docker init’in nasıl çalıştığını, gerçek bir Python projesiyle adım adım nasıl kullanılacağını ve hangi durumlarda doğru araç olduğunu anlatacağım.

Docker ve konteynerleştirme konusunda tamamen yeni misiniz? Veri profesyonellerinin araç setinin neden vazgeçilmez bir parçası olduğunu Docker’a Giriş kursumuzla öğrenin.

Docker init Nedir

docker init, projeniz için Docker yapılandırmasını oluşturan bir CLI aracıdır. Uygulamanızı konteynerleştirmek için ihtiyaç duyduğunuz dosyaları üretir. Böylece şablonlara veya kopyala-yapıştır yöntemine gerek kalmaz.

Üç dosya üretir:

• Dockerfile - konteyner imajınızın nasıl oluşturulacağını tanımlar
• .dockerignore - Docker’a derleme bağlamına hangi dosyaların dahil edilmemesi gerektiğini söyler
• compose.yml - isteğe bağlıdır, ancak çoklu servis kurulumları için kullanışlıdır

Akıllı olan kısmı otomatik proje algılamadır. docker init proje yapınıza bakar ve hangi yığını kullandığınızı - Python, Node.js, Go ve diğerleri - anlar. Ardından genel bir şablon uydurmak yerine o yığına göre dosyalar üretir.

Bu bir dağıtım aracı değildir ve üretimde konteynerlerinizi yönetmez. Sadece yapılandırmanızı başlatır, böylece asıl işe odaklanabilirsiniz.

Docker init Nasıl Çalışır

docker init her çalıştırdığınızda dört adımlı bir akışı izler.

Önce, proje klasörünüzün içinde docker init komutunu çalıştırırsınız. Docker dizini tarar, proje türünü algılar ve doğru yapılandırma şablonunu seçer. Ardından sizi kısa bir etkileşimli istem dizisinden geçirir – uygulamanızın hangi portta çalıştığı ve onu hangi komutun başlattığı gibi. Bunları yanıtladıktan sonra dosyalarınızı üretir.

Tüm süreç bir dakikadan kısa sürer.

İstemler yanıtlaması kolaydır ve nadiren ek açıklama gerektirir. Enter’a basarak varsayılanları kabul edebilir veya varsayılanlar işinize yaramazsa kendi değerlerinizi yazabilirsiniz. 

Komutu ilk çalıştırdığınızda görecekleriniz şöyle:

Docker init kurulum ekranı

Şimdi bu süreci daha detaylı göstereyim.

Docker init Adım Adım Nasıl Kullanılır

Bir proje klasöründen çalışan bir konteynere nasıl geçileceğine dair genel bir bakış:

Adım 1: Proje dizininize gidin

Terminali açın ve projenizin kök dizinine gidin – uygulama kodunuzu içeren klasör.

cd /path/to/your/projectAltyapı:

docker init çalıştırıldığı yere göre dosyalar oluşturur, bu yüzden devam etmeden önce doğru dizinde olduğunuzdan emin olun.

Adım 2: Docker init çalıştırın

Şu komutu çalıştırın:

docker initAltyapı:

Docker proje klasörünüzü tarar, yığını algılar ve etkileşimli kurulum istemini başlatır.

Adım 3: İstemleri yanıtlayın

docker init size birkaç soru sorar:

• Uygulama platformu - projenizin kullandığı dil veya çatı (Python, Node.js, Go vb.)
• Port - uygulamanızın dinlediği port
• Başlatma komutu - Docker’ın uygulamanızı başlatmak için çalıştırması gereken komut

Enter’a basarak önerilen varsayılanları kabul edebilir veya kendi değerlerinizi yazabilirsiniz. docker init yığını algılarsa, varsayılanlar genellikle başlangıç için yeterince iyidir.

Adım 4: Oluşturulan dosyaları gözden geçirin

İstemleri yanıtladıktan sonra docker init proje klasörünüze üç dosya yazar:

.
├── Dockerfile
├── .dockerignore
└── compose.yamlAltyapı:

Her dosyayı açın ve gözden geçirin. Oluşturulan dosyalar, her satırın ne yaptığını açıklayan yorumlar içerir; bu yüzden herhangi bir şey derlemeden önce nelerin oluşturulduğunu anlamak için birkaç dakika ayırmaya değer.

Adım 5: Konteynerinizi oluşturun ve çalıştırın

Docker Compose ile konteynerinizi oluşturup başlatın:

docker compose up --buildAltyapı:

--build bayrağı, Docker’a konteyneri başlatmadan önce imajı Dockerfile’ınızdan oluşturmasını söyler. Çalışmaya başladıktan sonra, uygulamanıza 3. adımda belirttiğiniz porttan erişilebilir olmalıdır.

Docker init’te Desteklenen Proje Türleri

docker init en yaygın uygulama yığınlarını kutudan çıktığı gibi destekler. İşte birkaç örnek:

• Python
• Node.js
• Go
• Java
• .NET

Yığını otomatik olarak algılar. docker init çalıştırdığınızda, proje klasörünüzü dil-özel dosyalar için tarar – Python için requirements.txt veya Node.js için package.json gibi – ve bulduklarına göre doğru şablonu seçer.

Her şablon ilgili yığına göre uyarlanmıştır. Bir Python projesi, bir Go projesinden farklı bir temel imaj, kurulum komutları ve başlatma komutu alır. Elinize sadece dil değişkeni değiştirilmiş tek tip bir Dockerfile geçmiyor. Yapının kendisi ne inşa ettiğinize bağlı olarak değişir.

Eğer docker init yığınınızı algılayamazsa, listeden manuel olarak birini seçmenizi ister.

Docker init’in Oluşturduğu Dosyalar

docker init üç dosya üretir ve her birinin kurulumunuzda farklı bir rolü vardır.

Dockerfile

Dockerfile, Docker’ın konteyner imajınızı nasıl oluşturacağını tanımlar. Docker’a hangi temel imajdan başlanacağını, bağımlılıkların nasıl kurulacağını ve konteyner başlatıldığında hangi komutun çalıştırılacağını söyler.

Oluşturulan bir Python Dockerfile’ının nasıl göründüğüne bir örnek:

FROM python:3.14-slim
WORKDIR /app
COPY requirements.txt .
RUN pip install -r requirements.txt
COPY . .
CMD ["python", "app.py"]Altyapı:

Derlemeden önce bu dosyayı gözden geçirmek isteyeceksiniz. Üretilen çıktı iyi bir başlangıç noktasıdır, ancak örneğin ortam değişkenleri eklemek veya temel imaj sürümünü ayarlamak gibi ince ayar yapmanız gerekebilir.

.dockerignore

.dockerignore dosyası, Docker’a derleme bağlamından hangi dosyaların hariç tutulacağını söyler. Bu bağlam, imajınızı oluştururken Docker’ın derleme motoruna gönderdiği dosya kümesidir.

Bu dosya olmadan, Docker proje klasörünüzdeki her şeyi imajın içine kopyalardı; buna .git, node_modules veya üretimde ihtiyaç duymadığınız yerel yapılandırma dosyaları gibi öğeler de dahil. Bu, imaj boyutunuzu artırır ve dahil etmeyi düşünmediğiniz dosyaları açığa çıkarabilir.

Tipik bir .dockerignore şöyle görünür:

.git
.env
__pycache__
*.pyc
node_modulesAltyapı:

Docker Compose dosyası

compose.yaml dosyası, çoklu konteyner kurulumlarını çalıştırmak içindir. Servislerinizi, portları, volume’ları ve konteynerlerin birbirine nasıl bağlandığını tanımlar.

Basit, tek konteynerli bir uygulama için buna ihtiyaç duymayabilirsiniz. Ancak projeniz bir veritabanı, önbellek veya uygulamanızla birlikte çalışan başka bir servis içeriyorsa, tüm bunları tek bir yerde yapılandırdığınız yer Compose dosyasıdır.

Örnek: Bir Python Projesiyle Docker init Kullanımı

Gerçek bir projede docker init çalıştıralım. Örnek olarak tek bir rota içeren minimal bir FastAPI uygulaması kullanacağım.

docker init çalıştırmadan önce proje yapısı şöyle:

my-fastapi-app/
├── app.py
└── requirements.txtAltyapı:

app.py tek bir Hello World rotasına sahip:

from fastapi import FastAPI

app = FastAPI()

@app.get("/")
def read_root():
    return {"message": "Hello, World!"}Altyapı:

Ve requirements.txt şu iki bağımlılığı içeriyor:

fastapi
uvicornAltyapı:

docker init çalıştırma

Başlamak için proje klasörüne gidin ve şunu çalıştırın:

docker initAltyapı:

Docker init proje algılandı

docker init, requirements.txt’ten Python’u algılar ve size birkaç soru sorar. İstemler böyle görünür ve şöyle yanıtlanır:

Bir Python projesi için Docker init istemleri

Neler oluşturulur

İstemleri yanıtladıktan sonra proje klasörünüz şöyle görünür:

Yeni proje klasör yapısı

Üç yeni dosya var. Her birine bakalım.

Dockerfile

# syntax=docker/dockerfile:1

ARG PYTHON_VERSION=3.14
FROM python:${PYTHON_VERSION}-slim as base

ENV PYTHONDONTWRITEBYTECODE=1
ENV PYTHONUNBUFFERED=1

WORKDIR /app

ARG UID=10001
RUN adduser \
    --disabled-password \
    --gecos "" \
    --home "/nonexistent" \
    --shell "/sbin/nologin" \
    --no-create-home \
    --uid "${UID}" \
    appuser

RUN --mount=type=cache,target=/root/.cache/pip \
    --mount=type=bind,source=requirements.txt,target=requirements.txt \
    python -m pip install -r requirements.txt

USER appuser

COPY . .

EXPOSE 8000

CMD uvicorn 'app:app' --host=0.0.0.0 --port=8000Altyapı:

Burada birkaç şey göze çarpıyor. PYTHONDONTWRITEBYTECODE=1, Python’un diske .pyc dosyaları yazmasını engeller ve PYTHONUNBUFFERED=1, günlüklerin arabellekte tutulmak yerine gerçek zamanlı görünmesini sağlar – her ikisi de konteynerleştirilmiş uygulamalar için iyi varsayılanlardır.

adduser bloğu, uygulamayı çalıştırmak için appuser adlı ayrıcalıksız bir kullanıcı oluşturur. Varsayılan olarak, Docker konteynerleri root olarak çalışır; bu ise bir güvenlik riskidir. Root olmayan bir kullanıcıyla çalıştırmak, bir saldırgan uygulamanızdan çıkmayı başarırsa yapabileceklerini sınırlar.

pip install adımındaki --mount=type=cache bayrağı, Docker’a indirilen paketleri derlemeler arasında önbelleğe almasını söyler. Bu, sonraki derlemelerin bağımlılıkları sıfırdan yeniden indirmeyeceği anlamına gelir ve işleri hızlandırır.

.dockerignore

**/.DS_Store
**/__pycache__
**/.venv
**/.env
**/.git
**/.gitignore
**/node_modules
**/Dockerfile*
**/compose.y*ml
README.mdAltyapı:

.dockerignore dosyası, imajınızda yer almaması gereken dosyaları hariç tutar. .env gibi yerel ortam dosyaları, .git gibi sürüm kontrol klasörleri ve __pycache__ gibi Python önbellek dosyaları atlanır. Dockerfile ve compose.yaml dosyalarının kendileri de hariç tutulur – Docker, oluşturduğu imajın içinde onlara ihtiyaç duymaz.

compose.yaml

services:
  server:
    build:
      context: .
    ports:
      - 8000:8000Altyapı:

Compose dosyası, uygulamanızı server adlı bir servis olarak tanımlar, mevcut dizindeki Dockerfile’dan derler ve ana makinenizdeki 8000 portunu konteyner içindeki 8000 portuna eşler.

Temiz tutmak için üç dosyada bulunan bazı yorumları çıkardım.

docker compose up --build komutunu çalıştırın; FastAPI uygulamanız http://localhost:8000 adresinde yayında olacaktır.

Bir konteynerde çalışan FastAPI uygulaması

Docker init ve Elle Dockerfile Kurulumu Karşılaştırması

Her iki yaklaşım da size çalışan bir Dockerfile sağlar; mesele ne kadar kontrol istediğiniz ve oraya ne kadar hızlı ulaşmak istediğinizdir.

Docker init

docker init daha hızlı seçenektir. Birkaç istemi yanıtlayarak bir dakikadan kısa sürede çalışan, makul derecede güvenli bir yapılandırma elde edersiniz. Oluşturulan dosyalar Docker’ın en iyi uygulamalarını takip eder – root olmayan kullanıcılar, derleme önbellekleme, uygun .dockerignore kalıpları – yani sıfırdan başlamazsınız.

Yeni bir projeye başlarken, bir ekip arkadaşını projeye dahil ederken veya kalıplarla vakit kaybetmeden üzerine inşa edebileceğiniz sağlam bir temel istediğinizde iyi bir tercihtir.

Ama esneklik sorusu var. Şablonlar yaygın yığınları iyi kapsar, ancak sonuçta yine şablondurlar. Projenizin alışılmadık bir yapısı veya belirli derleme gereksinimleri varsa, docker init’in üretebileceklerinin sınırlarına ulaşırsınız.

Manuel kurulum

Dockerfile’ınızı elle yazmak, her katman, her talimat ve her derleme kararı üzerinde tam kontrol sağlar. İmaj boyutunu en aza indirmek için çok aşamalı derlemeler uygulayabilir, özel temel imajlar kullanabilir veya docker init’in öngöremeyeceği şekillerde önbellekleme davranışını ince ayar yapabilirsiniz.

Ancak ne yaptığınızı bilmeniz gerekir. Kötü yazılmış bir Dockerfile aşırı büyük imajlar üretebilir, güvenlik sorunları doğurabilir veya özellikle yeterli deneyiminiz yoksa hata ayıklaması zor şekillerde başarısız olabilir.

Hangisini kullanmalı

Bunu düşünmenin basit bir yolu:

Docker init ve manuel kurulum karşılaştırması

İyi bir yaklaşım, docker init ile başlamak ve gereksinimleriniz arttıkça oluşturulan dosyaları manuel olarak düzenlemektir.

Docker init Ne Zaman Kullanılır

docker init her durum için doğru araç değildir. İşte mantıklı olduğu ve olmadığı durumlar.

docker init ile devam edin:

• Yeni bir projeye başlıyorsanız: Docker yapılandırmanızı bir dakikadan kısa sürede ayağa kaldırır, böylece konteynerleştirme kurulumuyla uğraşmak yerine kod yazmaya odaklanabilirsiniz

• Docker öğreniyorsanız: Oluşturulan dosyalar iyi yorumlanmış ve en iyi uygulamaları takip eder. Rastgele bir Stack Overflow parçasından daha iyi bir başlangıç noktasıdır

• Prototipleme yapıyorsanız: Hızlıca bir konteynerleştirilmiş ortama ihtiyacınız olduğunda ve derlemeyi ince ayar yapmayı umursamıyorsanız, docker init işe yarayan bir şey sunar

• Bir ekip genelinde standartlaştırıyorsanız: Her geliştiricinin kendi Dockerfile’ını yazması yerine, docker init herkese aynı yapı ve varsayılanlarla tutarlı bir başlangıç noktası sunar

Bununla birlikte, şu durumlarda docker init’i atlamalısınız:

• Çok aşamalı derlemelere ihtiyacınız varsa: Derlemenizi ayrı aşamalara bölerek imaj boyutunu optimize ediyorsanız – birinde derleme, diğerinde çalıştırma – bunu elle yazmanız gerekir. Oluşturulan Dockerfile tek aşamalıdır

• Karmaşık üretim gereksinimleriniz varsa: Özel temel imajlar, gelişmiş önbellekleme stratejileri, standart dışı proje düzenleri – bunlar docker init’in öngörebileceği şeyler değildir. Üretilen dosyalarla uğraşmaktansa kendi dosyanızı yazmak daha az zaman alır

Özetle, docker init bir başlangıç noktasıdır. Harekete geçmek için kullanın, sonra ihtiyaçlarınız arttıkça oluşturulan dosyaları düzenleyin.

Docker init’in Sınırlamaları

Projeniz büyüdükçe bazı sınırlamalarla karşılaşabilirsiniz. İşte birkaç tanesi.

Oluşturulan dosyalar şablon tabanlıdır. Desteklenen her yığın için en yaygın durumları kapsayacak şekilde tasarlanmışlardır; bu da yaygın projelerde iyi çalıştıkları, bu aralığın dışındaki her şeyde ise daha az iyi çalıştıkları anlamına gelir. Projenizin alışılmadık bir yapısı varsa, oluşturulan dosyalar muhtemelen bunu hesaba katmayacaktır.

Bir diğer yaygın sınırlama, neredeyse her zaman manuel ayar gerektirmesidir. Varsayılanlar iyidir, ama yine de varsayılandır. Yapılandırma projenize tam oturmadan önce büyük olasılıkla temel imaj sürümünü ayarlamanız, ortam değişkenlerini ince ayar yapmanız veya başlatma komutunu değiştirmeniz gerekecektir. Oluşturulan dosyaları ilk taslak olarak düşünün, fazlası değil.

docker init ayrıca ileri düzey derleme kalıplarını desteklemez. Çok aşamalı derlemeler, özel derleme argümanları, koşullu mantık ve deneyimli Docker kullanıcılarının üretim imajları için güvendiği diğer teknikler aracın kapsamı dışındadır. Ama bunlara ihtiyacınız varsa zaten Dockerfile’ı kendiniz yazıyorsunuzdur.

Bunların hiçbiri docker init’i kötü bir araç yapmaz. Sadece doğru beklentilerle yaklaşmanız gerektiği anlamına gelir – boş sayfa sorununu ortadan kaldırır, ancak Dockerfile’ınızda ne olduğunu anlamanın yerini almaz.

Docker init Kullandıktan Sonra En İyi Uygulamalar

docker init’in oluşturduğu dosyalar bir başlangıç noktasıdır. Bunları üretime hazır hale getirmek için atmanız gereken adımlar şunlardır.

• Oluşturulan dosyaları gözden geçirin: Dockerfile, .dockerignore ve compose.yaml dosyalarını satır satır okuyun. Dosyalar iyi yorumlanmıştır, bu nedenle uzun sürmez. Üzerine bir şeyler inşa etmeden önce nelerin mevcut olduğunu anlamak istersiniz

• İmaj boyutunuzu optimize edin: Varsayılan temel imaj python:3.x-slim’dir, ki zaten hafif bir seçimdir. Ancak .dockerignore’unuzun gereken her şeyi hariç tuttuğundan emin olarak ve imajın içine gerekmediği halde dosya kopyalamadığınızı kontrol ederek daha da ileri gidebilirsiniz

• Gizlileri ve ortama özgü değerleri ortam değişkenlerine taşıyın: API anahtarlarını, veritabanı URL’lerini veya ortam bayraklarını Dockerfile’ınıza gömmeyin. Ortam değişkenleri kullanın ve bunları yerelde bir .env dosyasıyla veya üretimde dağıtım platformunuzun gizli yönetimiyle yönetin

• Bir yere itmeden önce yerelde test edin: docker compose up --build komutunu çalıştırın ve uygulamanızın konteyner içinde de dışarıda olduğu gibi davrandığını doğrulayın. Günlüklerinizi kontrol edin, uç noktalarınıza gidin ve port eşlemesinin çalıştığını teyit edin

• Proje büyüdükçe derleme adımlarınızı iyileştirin: Oluşturulan Dockerfile, bağımlılıkları tek katmanda kurar. Projeniz olgunlaştıkça katman sıralamasını düşünün. Yani, daha az sıklıkla değişen adımları Docker’ın onları önbelleğe alabilmesi için dosyanın daha erken kısımlarına koyun. Derleme süreleriniz uzamaya başlarsa bakılacak ilk yer genellikle burasıdır

Yaygın Sorunlar ve Sorun Giderme

Teknolojide her zaman olduğu gibi, birkaç şey ters gidebilir. İşte nelere bakmanız ve nasıl düzeltmeniz gerektiği.

Yanlış proje algılama

Eğer docker init yanlış yığını seçerse, projenizle uyuşmayan dosyalar üretir. Bu genellikle proje klasörünüzde karışık dil dosyaları olduğunda veya docker init’in aradığı dosya – Python için requirements.txt veya Node.js için package.json gibi – eksik olduğunda meydana gelir.

İstem sizden uygulama platformunuzu seçmenizi istediğinde, algılanan varsayılanı kabul etmek yerine doğru olanı manuel olarak seçin.

Port çakışmaları

Konteyneriniz başlıyor ama uygulamanıza ulaşamıyorsanız veya Docker bir portun zaten kullanımda olduğuna dair hata veriyorsa, makinenizdeki başka bir süreç muhtemelen aynı portu kullanıyordur.

Çakışan süreci bulun ve durdurun veya compose.yaml’de ana makine tarafındaki portu değiştirin:

ports:
  - 8001:8000  # ana makinedeki 8001 portunu konteynerdeki 8000 portuna eşlerAltyapı:

Sol taraf makinenizdeki porttur. Sağ taraf, uygulamanızın konteyner içinde dinlediği portla eşleşmelidir.

Eksik bağımlılıklar

Konteyneriniz derleniyor ama başlarken çöküyorsa, eksik bağımlılıklar yaygın bir neden olabilir. requirements.txt’inizin (veya eşdeğerinin) eksiksiz ve güncel olduğundan emin olun. Yerelde bir paket ekleyip bu dosyayı güncellemediyseniz, konteynerde o paket olmayacaktır.

docker compose logs komutunu çalıştırarak hata çıktısını görün:

docker compose logsAltyapı:

Hata mesajı genellikle hangi paketin eksik olduğunu doğrudan söyler.

Konteyner başlamıyor

Konteyner hiç başlamıyorsa, sorun neredeyse her zaman Dockerfile’ınızdaki CMD satırındadır. Başlatma komutunun uygulamanızı gerçekten nasıl çalıştırdığınızla eşleştiğini kontrol edin.

FastAPI örneği için şöyle görünmelidir:

CMD uvicorn 'app:app' --host=0.0.0.0 --port=8000Altyapı:

Giriş noktası dosyanızın adı farklıysa veya modül yolu yanlışsa, konteyner çıkar. CMD’yi düzeltin, docker compose up --build ile yeniden derleyin ve günlükleri tekrar kontrol edin.

Sonuç

docker init, Docker’ı derinlemesine anlamanızın yerini almaz, ancak boş sayfa sorunundan sizi kurtarır.

Tek bir komutla, Docker’ın kendi en iyi uygulamalarını takip eden çalışan bir Dockerfile, .dockerignore ve compose.yml dosyasına sahip olursunuz. Bu, her yeni proje için iyi bir temeldir ve Stack Overflow veya ChatGPT’den kopyala-yapıştır bir şablondan çok daha iyi bir başlangıç noktasıdır.

Yalnız burada durmayın. Oluşturulan dosyalar düzenlenmek içindir. İnceleyin, derleme adımlarını ayarlayın, temel imaj sürümünüzü sabitleyin ve ortam değişkenlerinizi ekleyin. Projeniz büyüdükçe varsayılanlardan daha fazla uzaklaşacaksınız.

Docker’ın temellerini biliyorsanız, bir sonraki mantıklı adım çok aşamalı derlemeler, ağ araçları ve Docker Compose hakkında bilgi edinmektir – tümü Orta Düzey Docker kursumuzda yer alıyor.