Docker’da MySQL Nasıl Kurulur ve Yapılandırılır

MySQL’i Docker konteynerlarında kullanmaya gelince, bu tam anlamıyla bulutlarda kurulan bir eşleşme. Daha önce Docker ile çalıştıysanız, tüm avantajları MySQL Docker konteynerları için de geçerlidir:

• İzolasyon ve tutarlılık: MySQL örneği diğer yazılımlardan ve bağımlılıklardan izole edilir, olası çakışmalar önlenir.
• Sürüm kontrolü: Docker, MySQL ile birlikte tüm yazılım yığınızı versiyonlamanıza olanak tanır. Bu, ortamınızı istediğiniz zaman yeniden üretebileceğiniz anlamına gelir; geliştirme ve test süreçlerini kolaylaştırır.
• Ölçeklenebilirlik ve kaynak yönetimi: Docker ile belleik veya CPU gibi daha fazla kaynağı kolayca ayırarak MySQL uygulamanızı ölçekleyebilirsiniz.
• Bağımlılık yönetimi: Docker, MySQL örneğinizi kapsüller; böylece yerel makinenizdeki hiçbir şeyi kurcalamadan farklı sürümleri yönetebilirsiniz.

Hepsinden önemlisi, MySQL uygulamanız yalnızca bilgisayarınızda değil, her yerde çalışır.

MySQL’i en popüler ikinci rakibiyle karşılaştırmak isterseniz, kapsamlı PostgreSQL vs. MySQL karşılaştırmamıza göz atın.

Bugün, MySQL’i Docker ile birlikte çalıştırmanın temellerini öğreneceksiniz. Hadi başlayalım!

Önkoşullar

Bu makale MySQL Docker konteynerlarına odaklandığından, takip etmek için birkaç önkoşul vardır:

• Komut satırı/terminal erişimi: terminal erişimi olan yerel bir ortama ihtiyacınız var. Colab gibi bir Jupyter ortamındaysanız lütfen şimdi değiştirin.
• Çalışan bir Docker örneği: Docker Desktop’ın kurulu olması gerekir (talimatlar için Veri Bilimi için Docker eğitimimize bakın). Tam olarak çalıştığında, arayüzün sol alt kısmında yeşil bir yavru balina görünür:

ve terminalde docker --help komutu hatasız çalışır.

• Docker ile temel düzeyde aşinalık: makalede kullanılan tüm komutları açıklayacak olsam da, Docker’ı temel düzeyde anlamak bu makaleden elde edeceğiniz faydayı önemli ölçüde artıracaktır.
• SQL: SQL için de aynısı geçerlidir — bu makalede kullanılan SQL komutlarını açıklamayacağım; bu, ana konudan sapmamıza neden olur. SQL becerileriniz biraz paslandıysa, en önemli konuları bu SQL kursundan tekrar gözden geçirebilirsiniz.

Resmi MySQL Docker İmajını İndirme

Aşağıdaki komutla resmi MySQL Docker imajını indirerek başlayacağız:

$ docker pull mysql:latestAltyapı:

docker pull, image:version söz dizimiyle imajın adını ve sürümünü ister. latest anahtar kelimesini kullanmak, en güncel kararlı sürümü indirir.

Resmi MySQL imajı sayfasını Docker Hub’da ziyaret ederseniz, farklı amaçlar için birçok başka sürüm görebilirsiniz.

Örneğin v8.2’yi böyle indirirsiniz:

$ docker pull mysql:8.2Altyapı:

İmajı indirdikten sonra mevcut Docker imajlarınız arasında listelenmiş olmalıdır:

Docker imajlarını terminal üzerinden de listelemek mümkündür:

$ docker imagesAltyapı:

Unutmayın: Docker imajları, konteyner oluşturmak için birer plandır. Bir plan size nasıl ev inşa edeceğinizi gösteriyorsa, Docker imajı da bir uygulamanın ya da servisin çalışan bir örneğini oluşturmak için gereken tüm talimatları ve bileşenleri içerir.

Eğer bir OOP geçmişiniz varsa, Docker imajlarını sınıflar olarak düşünün. Tek bir sınıf yaratmak nasıl birden fazla nesne oluşturmanıza imkan veriyorsa, Docker imajları da onlardan birden çok konteyner oluşturmanıza olanak tanır.

Bir MySQL Sunucu Konteynerını Çalıştırma ve Yönetme

Şimdi, mysql imajından ilk konteynerimizi oluşturalım. Kullanacağımız komut şu:

$ docker run --name test-mysql -e MYSQL_ROOT_PASSWORD=strong_password -d mysql
Altyapı:

• run: yeni bir konteyner oluşturur veya mevcut olanı başlatır
• --name CONTAINER_NAME: konteynere bir ad verir. Ad okunabilir ve kısa olmalıdır. Bizim örneğimizde ad test-mysql.
• -e ENV_VARIABLE=value: -e etiketi, konteyner içinde erişilebilir olacak bir ortam değişkeni oluşturur. Daha sonra konteyner içinden SQL komutları çalıştırabilmemiz için MYSQL_ROOT_PASSWORD’ı ayarlamak kritik önemdedir. Güçlü şifrenizi güvenli bir yerde sakladığınızdan emin olun (beyninizde değil).
• -d: detached’ın kısaltmasıdır; -d etiketi konteynerın arka planda çalışmasını sağlar. Bu etiketi kaldırırsanız, komut konteyner durana kadar günlükleri yazdırmaya devam eder.
• image_name: son argüman, konteynerın oluşturulacağı imajın adıdır. Bu durumda imajımız mysql.

Komut anlamsız uzun bir dize (konteyner ID’si) döndürürse, konteyner başlamış demektir. Durumunu docker ps ile kontrol edebilirsiniz:

Unutmayın: Bir Docker konteynerı güçlü bir işletim sistemi öykünücüsüdür. MySQL’i çalıştırmanın yanı sıra, konteyner içinden bilgisayarınızın terminaliyle normalde yapacağınız her işlemi yapabilirsiniz.

Konteynerınızın içindeki terminale erişmek için şu komutu kullanabilirsiniz:

$ docker exec -it container_name bashAltyapı:

Bu, bir bash oturumu başlatacaktır.

MySQL Sunucu Konteynerına Yerelden Bağlanma

Tüm MySQL konteynerları, SQL kullanarak veritabanları oluşturmak ve yönetmek için gereken her şeyi içeren bir MySQL sunucusu başlatır. Sunucuya bağlanmak için konteynerlarda ayrıca SQL sorguları çalıştırmamıza olanak tanıyan bir MySQL istemcisi bulunur. İstemci, aslında mysql terminal komutunun süslü bir adıdır. Hadi bunu test-mysql’in terminalinde kullanalım:

1. test-mysql’in bash terminalini açın:

$ docker exec -it test-mysql bashAltyapı:

2. İstemciye root kullanıcısı olarak bağlanın:

$ mysql -u root -p
Enter password: ...
mysql>
Altyapı:

Kullanıcı adını (root) belirtmek için -u etiketini, parola istenildiğinde girmek için de -p etiketini kullanıyoruz.

Konteyner dışında da MySQL sunucusuna bağlanmak mümkündür. Örneğin, ana makinenizden bağlanmak için MySQL istemcisini sisteminize manuel olarak kurabilirsiniz.

Windows’ta MySQL ve istemcisini kurmak için resmi MySQL kurulum kılavuzundaki talimatları izleyebilirsiniz.

Mac için Homebrew kullanabilirsiniz:

$ brew install mysqlAltyapı:

Linux veya WSL2 (benim tercihim) için sudo kullanabilirsiniz:

$ sudo apt update
$ sudo apt install mysql-client
Altyapı:

Kurulumdan sonra, konteyner çalışıyorsa durdurup kaldırın:

$ docker stop test-mysql
test-mysql
$ docker rm test-mysql
Altyapı:

Bir sonraki adımda, konteynerdaki bir portu yerel makinemizdeki bir porta eşleyerek konteynerı yeniden başlatacağız:

$ docker run -d --name test-mysql -e MYSQL_ROOT_PASSWORD=strong_password -p 3307:3306 mysqlAltyapı:

Bu komut şunları yapar:

• -p 3307:3306: Konteynerın 3306 portunu (MySQL’in varsayılan portu) yerel 3307 portunuza eşler. Bu, yerel 3307 portunuza gönderilen trafiğin konteynerın 3306 portuna iletileceği ve MySQL sunucunuza bu port üzerinden erişilebileceği anlamına gelir.
• -d: Konteynerı yine arka planda (detached) çalıştırır.
• --name test-mysql: "test-mysql" konteyner adını yeniden kullanır.
• -e MYSQL_ROOT_PASSWORD=strong_password: MySQL sunucusu için root parolasını tekrar ayarlar.
• mysql: Çalıştırılacak Docker imajını belirtir; bu, resmi MySQL imajıdır.

Terminal konteyner için yeni bir ID çıktısı verdikten sonra, port eşlemelerini kontrol edebiliriz:

$ docker port test-mysql
3306/tcp -> 0.0.0.0:3307
Altyapı:

Başarılı oldu! Artık yerel makinenizden, mysql istemcisini kullanarak 3307 portundan sunucuya bağlanabilirsiniz:

$ mysql --host=127.0.0.1 --port=3307 -u root -p
Enter password:

Welcome to the MySQL monitor.  Commands end with ; or \g.
Your MySQL connection id is 8
Server version: 8.2.0 MySQL Community Server - GPL

Copyright (c) 2000, 2023, Oracle and/or its affiliates…
Altyapı:

MySQL Konteynerını Yapılandırma

Bir yapılandırma dosyası kullanarak MySQL konteynerlarını pek çok ayar için yapılandırabilirsiniz. Genellikle dosya, konteynerın aşağıdaki dizinlerinden birinde bulunur:

• /etc/mysql/
• /etc/mysql/conf.d
• /etc/mysql/mysql.conf.d

Dizinler imajdan imaja değişir. Ancak bir yapılandırma dosyası için standart dosya adı ve uzantısı my.cnf’tir. Dosya yukarıda listelenen dizinlerden hiçbirinde yoksa, bu konteynerın özel bir yapılandırma dosyası gerektirdiği anlamına gelir. test-mysql konteynerımızda durum böyledir:

$ ls /etc/mysql/conf.d/ # Returns no outputAltyapı:

Bu gibi durumlarda, şu dikkatli adımları izlememiz gerekir:

1. Konteynerı durdurup kaldırın:

$ docker stop test-mysql; docker rm test-mysql
Altyapı:

2. Yerelde (makinenizde) boş bir yapılandırma dosyası oluşturun:

$ sudo mkdir -p /etc/docker/test-mysql # Create a dir
$ sudo touch /etc/docker/test-mysql/my.cnf # Create a config file inside dir
Altyapı:

3. İki boş .cnf dosyasını bağlayarak konteynerı yeniden başlatın:

$ docker run \
   --name test-mysql \
   -v /etc/docker/test-mysql:/etc/mysql/conf.d \
   -e MYSQL_ROOT_PASSWORD=strong_password \
   -d mysql
Altyapı:

Yeni bir etiket yazıyoruz: -v, volume’ın kısaltmasıdır. Bu etiket, konteyner ile yerel makine arasındaki dizinleri bağlamak için kullanılabilir. Bilgisayar bilimi dilinde bu işleme mount etme denir.

Yani, yukarıdaki komutta yerel /etc/docker/test-mysql dizinini konteynerın /etc/mysql/conf.d dizinine mount ediyoruz. Bu, her iki dizinin içeriklerini bağlayacaktır. İki dizinden herhangi birinde yapılan değişiklikler, her ikisine de yansıtılacaktır.

Mount etmek, Docker konteynerlarının yapılandırmalarını değiştirmek için my.cnf dosyasını yerel makinemizde düzenlememize olanak tanır. Ve en iyi yanı, konteyner durdurulsa veya kaldırılsa bile değiştirilmiş yapılandırmaların yerel makinemizde kalıcı olmasıdır. Yeniden kullanılabilir olacaktır.

Peki bu adımdan sonra hangi yapılandırmaları değiştirebiliriz? Cevap kullanım durumunuza bağlıdır. Aşağıda bunları ele alacağız.

Docker sertifikası almak ister misiniz? Docker sertifikası alma rehberimize göz atın!

Hangi Seçenekleri Yapılandırmalısınız?

MySQL Docker konteynerları için varsayılan yapılandırma birçok yaygın senaryo için işe yarasa da, performansı, güvenliği ve kaynak kullanımını optimize etmek için belirli ayarları değiştirmeniz gerekir. En yaygın değiştirilen yapılandırma seçeneklerinden bazıları şunlardır:

Performans

• innodb_buffer_pool_size: Sık erişilen verileri daha hızlı almak için önbelleğe alan InnoDB tampon havuzuna ayrılan bellek miktarını belirler. Bu değeri artırmak, okuma ağırlıklı iş yüklerinde performansı iyileştirebilir; ancak daha fazla bellek tüketir.
• query_cache_size: Daha hızlı yeniden yürütme için önceden çalıştırılmış sorguları saklayan sorgu önbelleğinin boyutunu kontrol eder. Bu değeri artırmak tekrarlayan sorgular için performansı iyileştirebilir; ancak daha fazla bellek tüketir ve dinamik sorgular için etkili olmayabilir.
• thread_pool_size: Sunucunun işleyebileceği eşzamanlı bağlantıların azami sayısını belirler. Bu değeri beklenen trafik yükünüze göre ayarlamak, kaynak kullanımını optimize eder ve darboğazları önler.

Güvenlik

• bind-address: MySQL sunucusunun yalnızca belirli ağ arayüzlerini dinlemesini sağlar; yetkisiz kaynaklardan erişimi sınırlar.
• mysql_bind_host: Sunucunun tüm arayüzleri dinlemek yerine belirli IP adreslerine bağlanmasına izin verir.
• validate_password_policy: Daha güçlü parola gereksinimlerini etkinleştirerek güvenliği artırır.

Kaynak kullanımı

• max_connections: İzin verilen en fazla eşzamanlı bağlantı sayısını kontrol eder. Bu değeri ayarlamak, kaynak tükenmesini önler ve verimli sunucu çalışmasını sağlar.
• innodb_file_per_table: Her InnoDB tablosunu ayrı bir dosyada saklar; bu, performansı iyileştirebilir ancak depolama alanı gereksinimini artırır.
• innodb_io_capacity: Depolama sistemi için tahmini IOPS’u (Saniye Başına G/Ç İşlemi) ayarlar; motorun tampon havuzu kullanımını ve disk işlemlerini optimize etmesini sağlar.

Diğer yaygın değişiklikler

• character_set_server: Sunucu için varsayılan karakter kümesini ayarlar; tutarlı veri kodlaması ve işlenmesini sağlar.
• collation_server: Karakter verilerinin sıralama ve karşılaştırmasında kullanılan varsayılan sıralama kurallarını belirler.
• log_bin: Sunucu etkinliğinin ikili günlüklemesini etkinleştirir; sorun giderme ve çoğaltma için faydalı olabilir.

Yapılandırma seçeneklerinin tam listesini görmek için aşağıdaki komutu çalıştırabilirsiniz:

$ docker run -it --rm mysql:tag --verbose --helpAltyapı:

.cnf dosyasını herhangi bir metin düzenleyiciyle düzenleyebilirsiniz. Takip etmeniz gereken söz dizimi şöyledir:

[mysqld]
max_connections=200
other_params=value
...
Altyapı:

MySQL Docker Konteynerında Depolanan Veriyi Nasıl Kalıcı Kılarsınız

MySQL konteynerlarınızda depolanan verileri kalıcı kılmak birçok nedenle kritiktir:

• Veri kalıcılığı: Bir konteynerı durdurduğunuzda veya kaldırdığınızda veritabanınız dahil tüm veriler kaybolur. Veriyi konteynerdan ayırmak, ona her zaman erişilebilir olmasını sağlar.
• Konteynerlar arasında veri paylaşımı: Veriyi konteynerdan ayırmak, birden çok konteynerın ona erişmesine olanak tanır. Böylece veri çoğaltmayı önleyebilir ve aynı veriyi kullanan projeler arasında senkronizasyonu basitleştirebilirsiniz.
• Taşınabilirlik ve yedekleme: kalıcı veriler kolayca yedeklenebilir ve bağımsız olarak paylaşılabilir; veri kaybından veya yanlışlıkla silmeden güvenilir bir şekilde kurtulma sağlar.
• Geliştirilmiş performans ve ölçeklenebilirlik: Sık erişilen verileri SSD gibi kalıcı depolamada tutarak, genellikle daha yavaş olan konteynerın yazılabilir katmanına güvenmeye kıyasla uygulamanızın performansını artırabilirsiniz.

İzlenecek süreç, daha önce gördüğümüzle aynıdır — bir volume oluşturup verinin konteynerda saklandığı yere mount edeceğiz. Adımlar şunlar:

1. Bir volume oluşturun:

$ docker volume create test-mysql-dataAltyapı:

volume create komutu, volume için yerel dosya sisteminizde ayrılmış bir depolama alanı oluşturur. Volume mount edildikten sonra, tüm konteyner verileri ona bağlanacaktır.

2. Konteynerı volume mount edilmiş şekilde yeniden başlatın:

$ docker stop test-mysql; docker rm test-mysql
$ docker run \
   --name test-mysql \
   -v test-mysql-data:/var/lib/mysql \
   -e MYSQL_ROOT_PASSWORD=strong_password \
   -d mysql
Altyapı:

Bu kez söz dizimi şu biçimdedir: -v volume_name:directory_in_container. Oluşturulan tüm volumelar, MySQL imajı dokümanlarında belirtildiği üzere /var/lib/mysql dizinine mount edilmelidir.

Artık test-mysql içinde oluşturulan tüm veritabanları veya tablolar, konteyner durdurulsa ya da kaldırılsa bile yerelde kalıcı olacaktır.

Nihai Komut

Makalede ilerledikçe docker run komutumuz epey evrildi. Öyleyse tüm varyasyonlarını bir araya getirip tek bir nihai ana komut oluşturalım. Konteynerı yine durdurup kaldırmamız gerekiyor. Baştan başlamak için volumeyi de kaldıracağız:

$ docker stop test-mysql; docker rm test-mysql
$ docker volume rm test-mysql-data
Altyapı:

İşte nihai ana komut:

$ docker run \
   --name final-mysql \
   -e MYSQL_ROOT_PASSWORD=strong_password \
   -p 3307:3306 \
   -v /etc/docker/test-mysql:/etc/mysql/conf.d \
   -v final-mysql-data:/var/lib/mysql \
   -d mysql
Altyapı:

Bu komut, önceki yerel my.cnf dosyamızı istenen konuma mount eder ve final-mysql-data adlı yeni bir volume oluşturup mount eder.

Docker Compose ile Karmaşık MySQL Kurulumlarını Yönetme

Birden fazla konteyner içeren daha gelişmiş kurulumlarda, örneğin MySQL’i diğer servislerle (web sunucuları veya uygulama arka uçları gibi) birlikte çalıştırırken, Docker Compose tek bir yapılandırma dosyasıyla çok konteynerli uygulamaları tanımlamayı ve yönetmeyi kolaylaştırır.

Bir MySQL konteynerı için temel bir docker-compose.yml dosyası örneği:

version: '3.9'
services:
  db:
    image: mysql:8.3.0
    container_name: mysql-db
    environment:
      MYSQL_ROOT_PASSWORD: strong_password
      MYSQL_DATABASE: example_db
      MYSQL_USER: user
      MYSQL_PASSWORD: user_password
    ports:
      - "3306:3306"
    volumes:
      - db_data:/var/lib/mysql
      - ./mysql-config:/etc/mysql/conf.d
volumes:
  db_data:Altyapı:

Docker Compose’u kullanma adımları:

• Bir docker-compose.yml dosyası oluşturun: Yapılandırma dosyasını proje dizininize kaydedin.
• Servisleri başlatın: Dosyada tanımlanan tüm servisleri başlatmak için aşağıdaki komutu çalıştırın:

docker-compose up -dAltyapı:

• Servisleri durdurun: İşiniz bittiğinde servisleri kapatın:

docker-compose down
Altyapı:

MySQL için Docker Compose’un faydaları:

• Basitleştirilmiş yapılandırma: MySQL yapılandırmalarını, portlarını ve volumelarını tek bir dosyada yönetin.
• Daha kolay ölçekleme: Veritabanını kolayca ölçekleyin veya uygulama yığınızdaki diğer servislerle entegre edin.
• Kalıcı veriler: Konteyner yeniden başlatmalarında veri kalıcılığı için volumeları otomatik olarak yönetin.

Docker Compose, birden çok ortamı (örn. geliştirme, hazırlık ve üretim) yönetirken veya ekiplerle çalışırken özellikle faydalıdır.

Sonuç

Bu makale, MySQL veritabanlarını Docker konteynerlarının içinde çalıştırma ve yönetmenin temel yönlerini ele aldı. MySQL imajlarını nasıl indirip kuracağımızı, konteyner içinde MySQL sunucularını nasıl başlatacağımızı, bu konteynerları nasıl değiştireceğimizi ve özel yapılandırma ile veri kalıcılığı için volumelar eklemeyi öğrendik.

Konuyla ilgili daha fazla bilgi edinmek için aşağıdaki kaynakları öneririm:

• Veri bilimi için Docker’a giriş
• Docker’a Giriş Kursu
• Makine öğrenimi için Docker ve Kubernetes ile konteynerlaştırma
• MySQL Docker İmajı Dokümantasyonu
• MySQL Başvuru Kılavuzu

Okuduğunuz için teşekkürler!