course
Wprowadzenie do modeli Claude
3 godz.
12.9K
Zamawiasz kawę, gdy na Slacku wpada prośba o kwartalny raport. Plik leży na twoim pulpicie w domu. Piszesz na WhatsApp: „Znajdź PDF z raportem za Q4 na moim pulpicie”. Trzydzieści sekund później masz ścieżkę i możesz odesłać współpracownika do dysku współdzielonego. To jest OpenClaw.
OpenClaw uruchamia lokalną bramkę łączącą komunikatory z agentem programistycznym zasilanym przez Claude’a. Wysyłasz wiadomości przez WhatsApp, Telegram, Discord, iMessage lub terminal, a agent odpowiada, wykonując polecenia na twojej maszynie: przeszukuje pliki, uruchamia skrypty i czyta logi. Bramka działa stale na twoim komputerze i tłumaczy między czatem a shellem.
W tym samouczku skonfigurujemy OpenClaw od zera i pokażemy szeroki zakres zadań, które możesz dzięki niemu wykonać. Omówimy też, na co uważać, gdy AI ma nieograniczony dostęp do terminala.
Uwaga: w trakcie pisania tego artykułu Anthropic zgłosił zastrzeżenia znakowe, bo „Clawd” brzmiało zbyt podobnie do „Claude”. Projekt zmienił nazwę z Clawdbot na Moltbot (zachowując maskotkę — homara). Następnie 29 stycznia 2026 nazwa znów się zmieniła na OpenClaw. Niektóre zrzuty ekranu, ścieżki konfiguracyjne i fragmenty kodu w tym samouczku mogą nadal odnosić się do „Clawdbot”, „clawd” lub „moltbot”.
Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o ekosystemie Claude’a, zajrzyj do naszych poradników o Claude Cowork, Claude Code, Claude Opus 4.6 oraz nasz kurs wprowadzający do modeli Claude. Znajdziesz też nasz poradnik korzystania z OpenClaw z Ollamą oraz przewodnik po Moltbook.
Czym jest OpenClaw?
Peter Steinberger, deweloper macOS znany z narzędzi Apple, wypuścił ten projekt pod koniec 2025 r., pierwotnie jako Clawdbot. Założenie: w pełni samodzielnie hostowany agent AI, w którym twoje prompty i pliki nigdy nie opuszczają twojego sprzętu — poza wysyłką do skonfigurowanego API modelu.
To podejście, stawiające prywatność na pierwszym miejscu, trafiło do deweloperów zmęczonych przepuszczaniem wszystkiego przez chmurę. Repo przebiło 60 000 gwiazdek na GitHubie w kilka tygodni.
Architektura Gateway
Wszystko przepływa przez pojedynczy demon zwany Gateway. Działa w tle, utrzymuje połączenia z komunikatorami i koordynuje agenta AI. Oto sekwencja po wysłaniu wiadomości:
- Twój tekst dociera przez WhatsApp (protokół Baileys), Telegram (Bot API), Discord, iMessage lub CLI.
- Gateway przekazuje go do wbudowanego agenta programistycznego o nazwie Pi, który może uruchamiać komendy shella w twoim imieniu.
- Pi wysyła prompt do twojego dostawcy modelu.
- Model odpowiada instrukcjami, które Pi wykonuje lokalnie.
- Wyniki wracają przez Gateway do twojego czatu.
Gateway obsługuje zarządzanie sesjami, strumieniowanie odpowiedzi i lokalny panel WWW do konfiguracji. Instaluje się jako usługa systemowa (launchd w macOS, systemd w Linuksie) i automatycznie przetrwa restart.
Przewodnik po konfiguracji OpenClaw: wymagania i instalacja
Zobaczmy teraz, jak skonfigurować OpenClaw.
Wymagania systemowe i koszty API
OpenClaw wymaga Node.js 22 lub nowszego i działa natywnie na macOS oraz Linuksie. Użytkownicy Windows potrzebują WSL2 (Windows Subsystem for Linux) — działa dobrze, ale dodaje warstwę konfiguracji.
Wymagania sprzętowe są minimalne. Gateway zużywa mało CPU i pamięci w spoczynku. Każda maszyna, która uruchomi nowoczesną przeglądarkę, poradzi sobie z OpenClaw.
Samo OpenClaw jest darmowe i open source (licencja MIT). Koszt wynika z tokenów API. Anthropic rozlicza za milion tokenów: około 3 USD za wejście i 15 USD za wyjście w Claude Sonnet, więcej dla Opus. Co to znaczy w praktyce?
- Lekka eksploatacja (kilka komend dziennie): 10–30 USD/mies.
- Średnia eksploatacja (regularne operacje na plikach, research): 30–70 USD/mies.
- Wysoka eksploatacja (ciągła automatyzacja, długie sesje): 70–150 USD/mies.
Kwoty zależą od rozwlekłości promptów i rozmiaru kontekstu. Jeśli masz subskrypcję Claude Pro lub Max, możesz wygenerować setup token przez CLI Claude Code i korzystać z subskrypcji zamiast płacić per token.
Instalacja OpenClaw krok po kroku
Uruchom skrypt instalacyjny:
curl -fsSL https://molt.bot/install.sh | bash
Po instalacji kreator wdrożenia uruchamia się automatycznie. Najpierw zobaczysz ostrzeżenie o bezpieczeństwie. Kreator linkuje do dokumentacji o sandboxingu, jeśli chcesz ograniczyć możliwości agenta.
Kreator oferuje QuickStart (rozsądne domyślne) lub Advanced (pełna kontrola). QuickStart sprawdzi się u większości osób.
Następnie wybierz dostawcę modelu. Jeśli masz subskrypcję Claude Max lub Pro, wybierz opcję setup-token. Otwórz osobne okno terminala i uruchom claude setup-token, a potem wklej wygenerowany token do kreatora.
Do konfiguracji kanału wybierz WhatsApp i zeskanuj kod QR telefonem (Ustawienia → Połączone urządzenia → Połącz urządzenie). Dostępne są też inne kanały, jak Telegram i Discord.
Kreator zapyta potem o konfigurację umiejętności. Skills rozszerzają możliwości OpenClaw, ale wymagają dodatkowych zależności.
Pomiń to na teraz, aby uprościć pierwszy rozruch. Wskazówka: Spacją przełączasz opcje, Enterem zatwierdzasz.
Po pominięciu konfiguracji hooks usługa Gateway instaluje się automatycznie. Kreator zapyta, jak chcesz „wykluć” bota. Opcja TUI (Terminal User Interface) otwiera terminalowy interfejs czatu i panel WWW.
Przetestuj teraz WhatsApp. Wyślij wiadomość do siebie. Twoje zapytanie i odpowiedź OpenClaw pojawią się w trzech miejscach: terminalu, interfejsie WWW i na WhatsAppie.
Jeśli widzisz odpowiedzi we wszystkich trzech interfejsach, wszystko działa.
OpenClaw w praktyce: wbudowane możliwości
Dziesięć minut konfiguracji i masz działającego agenta. Poniższe przykłady pokazują, co OpenClaw potrafi od razu po instalacji.
Przykład 1: Odnalezienie i wysłanie zakopanego zrzutu ekranu
Powiedzmy, że jesteś poza domem i przypominasz sobie, że nie wysłałeś sobie pliku. Leży na twoim laptopie w domu.
Przetestowałem ten scenariusz na zrzucie ekranu z etapu konfiguracji — tym pokazującym pierwszą odpowiedź OpenClaw. Plik miał generyczną nazwę i był zakopany wśród dziesiątek obrazów w folderze Pobrane.
Moja wiadomość do OpenClaw: „Miałem zrzut ekranu w folderze Pobrane z rozmowy na WhatsAppie. Znajdź go i wyślij tutaj”.
Agent analizował obrazy jeden po drugim. Gdy znalazł właściwy plik, odesłał go przez czat.
Gdy agent po raz pierwszy uzyskał dostęp do mojego folderu Pobrane, macOS poprosił o uprawnienia. Jeśli planujesz używać OpenClaw zdalnie, wcześniej nadaj Pełny dostęp do dysku (szczegóły w sekcji Bezpieczeństwo).
Przykład 2: Raport o przestrzeni dyskowej z wykresami
Załóżmy, że współpracownik ma ci wysłać duży plik przez Dropbox. Zanim to zrobi, chcesz upewnić się, że masz miejsce na pobranie. Mógłbyś przeklikiwać się przez Findera lub odpalić komendy w terminalu, ale jesteś na telefonie w weekend i chcesz szybkiej odpowiedzi.
Twoja wiadomość do OpenClaw: „Sprawdź moją przestrzeń dyskową i wygeneruj raport PDF z wykresami (wygenerowanymi w Pythonie) pokazującymi użycie według folderów”.
To zadanie wymaga wielu kroków: skanowania systemu plików, agregacji rozmiarów katalogów, napisania kodu Pythona do wygenerowania wykresów i eksportu wszystkiego do PDF.
Odpowiedź, której potrzebujesz: 94 GB wolnego. PDF zawierał wykres kołowy i słupkowy z podziałem. OpenClaw zasygnalizował też, że największym winowajcą jest Library — ok. 300 GB.
Zauważyłem, że OpenClaw bywa zachowawczy. Daj ten sam prompt Claude Code lub innemu agentowi i „popłyną”. Możesz dostać tuzin wykresów z głębokim rozbiciem katalogów.
Tutaj OpenClaw dopasował się do zwięzłości prośby: dwa wykresy, foldery top-level, gotowe. Jeśli chcesz więcej szczegółów, poproś o nie wprost.
Rozszerzanie OpenClaw własnymi umiejętnościami
Pewnie masz powtarzalne workflowy: sprawdzanie kalendarza przed spotkaniem, przeszukiwanie aplikacji z notatkami, publikowanie w socialach, sterowanie smart home. Te zadania mają wzorce.
Umiejętności pozwalają nauczyć OpenClaw tych wzorców raz, aby później robił to za ciebie.
Umiejętność to folder zawierający plik SKILL.md oraz opcjonalnie skrypty, konfiguracje lub inne zasoby. Markdown ma front matter YAML (nazwa, opis, wymagania) i instrukcje krok po kroku ładowane do kontekstu agenta.
Gdy twoja prośba pasuje do umiejętności, agent podąża za jej instrukcjami zamiast wymyślać wszystko od zera. Umiejętności mogą też dołączać pomocnicze skrypty dla złożonych workflowów, więc wszystko, czego agent potrzebuje, jest w jednym miejscu.
Format opiera się na specyfikacji AgentSkills — otwartym standardzie stworzonym pierwotnie przez Anthropic i dziś używanym w całym ekosystemie: Claude Code, Cursor, VS Code, OpenAI Codex, Gemini CLI, GitHub Copilot i inne.
Jeśli znasz Claude Agent SDK, rozpoznasz schemat. Zbuduj umiejętność dla OpenClaw, a zadziała w każdym narzędziu kompatybilnym z AgentSkills.
Tak wygląda front matter dla umiejętności GitHub:
---
name: github
description: Interact with GitHub using the gh CLI.
metadata: {"openclaw":{"requires":{"bins":["gh"]}}}
---Pole requires.bins oznacza, że umiejętność załaduje się tylko, jeśli gh jest zainstalowane. Umiejętności mogą też wymagać zmiennych środowiskowych (kluczy API) lub konkretnych flag konfiguracyjnych. Jeśli wymaganie nie jest spełnione, umiejętność pozostaje nieaktywna do czasu instalacji zależności.
Wbudowane umiejętności OpenClaw
OpenClaw dostarcza 49 wbudowanych umiejętności obejmujących typowe workflowy. Uruchom openclaw skills list, aby zobaczyć, które są gotowe w twoim systemie.
- Ekosystem Apple: Notes, Przypomnienia, Things 3, Bear Notes. Poproś OpenClaw o dodanie przypomnienia lub wyszukanie w notatkach, a użyje właściwych komend CLI.
- Google Workspace: Gmail, Kalendarz, Dysk, Docs, Sheets przez CLI
gog. Wymaga konfiguracji OAuth, ale potem możesz pytać „co mam jutro w kalendarzu” lub „napisz szkic odpowiedzi na maila od Sarah”. - Komunikacja: Slack, iMessage, Twitter/X. Publikuj tweety, reaguj na wiadomości w Slacku, przeszukuj historię iMessage.
- Smart home: Philips Hue, Sonos, Eight Sleep. Steruj światłami, odtwarzaj muzykę, reguluj temperaturę łóżka.
- Narzędzia deweloperskie: GitHub CLI do zgłoszeń i PR-ów, umiejętność „coding-agent” uruchamiająca Claude Code jako proces podrzędny, Whisper do transkrypcji.
Większość umiejętności opakowuje istniejące narzędzia CLI. Jeśli brakuje binarki, umiejętność będzie niedostępna, dopóki jej nie zainstalujesz.
Tworzenie własnych umiejętności OpenClaw
Wbudowane umiejętności ogarniają typowe rzeczy, ale prawdziwy zwrot dostajesz, gdy budujesz umiejętności pod swoje workflowy. Dobry przykład to edycja obrazów: zdjęcia robisz telefonem, ale zmiana rozmiaru i znak wodny zwykle wymagają komputera. Własna umiejętność pozwoli wykonać to z WhatsAppa, gdy jesteś w drodze.
Poprosiłem OpenClaw o stworzenie umiejętności, która zmienia rozmiar obrazów na dowolną rozdzielczość i dodaje ogólne logo pod ~/Documents/logo.png. Skorzystał z wbudowanego skill-creator, aby napisać skrypt Pythona z PIL, wygenerować strukturę folderów i przygotować SKILL.md z przykładami użycia.
Umiejętność trafiła do folderu skills/ w moim workspace i załadowała się w następnej sesji. Żeby ją sprawdzić, wysłałem zrzut strony głównej OpenClaw i poprosiłem o zmianę rozmiaru pod LinkedIn wraz ze znakiem wodnym.
Kilka sekund później miałem gotowy obraz — ze znakiem wodnym i gotowy do publikacji. Ta umiejętność teraz na stałe żyje na mojej maszynie i mogę ją wywołać z telefonu, kiedy tylko potrzebuję.
Jeśli szukasz inspiracji lub wolisz skorzystać z gotowców, zobacz awesome-openclaw-skills. Repo indeksuje 565+ umiejętności społeczności. Kilka dobrych przykładów:
- bookkeeping-basics: Skonfiguruj i utrzymuj podstawową księgowość dla soloprzedsiębiorcy.
- glitch-home-assistant: Pełne sterowanie smart home. „Zgaś światła w salonie” z dowolnego miejsca.
- anylist: Zamawianie zakupów. Wyszukuj produkty, dodawaj do koszyka, planuj dostawę przez czat.
Zaawansowane funkcje OpenClaw
Dotychczasowe przykłady pokazują OpenClaw jako asystenta reagującego: pytasz — działa. Trzy funkcje wykraczają jednak poza podstawowy czat.
- Pamięć trwała pozwala agentowi zapamiętywać twoje preferencje między sesjami i platformami.
- Proaktywne monitorowanie oznacza, że może odezwać się do ciebie bez pytania z twojej strony.
- A sandboxing rozwiązuje oczywisty problem: AI z dostępem do terminala potrzebuje zabezpieczeń.
Pamięć trwała i personalizacja
OpenClaw przechowuje kontekst w plikach markdown pod ~/clawd/. Każdy plik ma osobne zadanie:
SOUL.md definiuje jak agent się komunikuje. Osobowość, ton, granice. Domyślny początek wygląda tak:
# SOUL.md - Who You Are
*You're not a chatbot. You're becoming someone.*
## Core Truths
**Be genuinely helpful, not performatively helpful.** Skip the "Great question!"
and "I'd be happy to help!" — just help. Actions speak louder than filler words.
**Have opinions.** You're allowed to disagree, prefer things, find stuff amusing
or boring. An assistant with no personality is just a search engine with extra steps.
**Be resourceful before asking.** Try to figure it out. Read the file. Check the
context. Search for it. *Then* ask if you're stuck.AGENTS.md definiuje co agent powinien robić w każdej sesji i jak się zachowywać. Zawiera zasady bezpieczeństwa, etykietę w czatach grupowych i instrukcje użycia narzędzi. Początek:
# AGENTS.md - Your Workspace
This folder is home. Treat it that way.
## Every Session
Before doing anything else:
1. Read SOUL.md — this is who you are
2. Read USER.md — this is who you're helping
3. Read memory/YYYY-MM-DD.md (today + yesterday) for recent context
4. **If in MAIN SESSION** (direct chat with your human): Also read MEMORY.mdUSER.md przechowuje fakty o tobie. Gdy prosisz OpenClaw, by coś zapamiętał, trafia to tutaj. Po tym, jak powiedziałem agentowi, że lubię Breaking Bad:
# USER.md - About Your Human
## Context
### Entertainment Preferences
- **TV Shows:** Loves Breaking BadIDENTITY.md to miejsce, gdzie agent definiuje siebie: nazwę, klimat, emoji, avatar. Uzupełniasz to podczas konfiguracji albo pozwalasz agentowi wybrać.
W dokumentacji wspomniane są jeszcze dwa pliki, tworzone na żądanie:
MEMORY.md: Pamięć długoterminowa, kuratorowana. Agent tworzy go, gdy ma coś wartego zachowania poza dziennymi notatkami. Ładowany tylko w głównych sesjach (nie w grupach) — ze względów prywatności.memory/YYYY-MM-DD.md: Notatki dzienne. Surowe logi zdarzeń. Agent tworzy katalogmemory/, gdy pierwszy raz musi coś zapisać.
Aby zmienić którykolwiek z tych plików, po prostu poproś. „Zaktualizuj SOUL.md, żeby był bardziej zwięzły.” „Dodaj do USER.md, że pracuję w fintechu.” Agent edytuje plik bezpośrednio, a zmiany trwają między sesjami i platformami.
Proaktywne alerty i monitoring
Większość agentów AI czeka, aż coś zapytasz. OpenClaw może zainicjować kontakt na dwa sposoby.
Heartbeats wykonują okresowe sprawdzenia i grupują je w jeden obrót. Aby skonfigurować:
1. Edytuj ~/clawd/HEARTBEAT.md, dodając checklistę rzeczy do monitorowania:
# Heartbeat checklist
- Check email for urgent messages
- Review calendar for events in next 2 hours
- If idle for 8+ hours, send a brief check-in2. Skonfiguruj interwał w ~/.clawdbot/clawdbot.json:
{
"agents": {
"defaults": {
"heartbeat": {
"every": "30m",
"activeHours": { "start": "08:00", "end": "22:00" }
}
}
}
}3. Zrestartuj Gateway: openclaw gateway restart
Co 30 minut w godzinach aktywności OpenClaw przejdzie checklistę. Jeśli nic nie wymaga uwagi, pozostanie cicho.
Zadania cron obsługują precyzyjne zadania jednorazowe lub cykliczne. Uruchom te komendy w terminalu:
# Daily morning briefing at 7am
openclaw cron add --name "Morning brief" --cron "0 7 * * *" --message "Weather, calendar, top emails"
# One-shot reminder in 2 hours
openclaw cron add --name "Call back" --at "2h" --session main --system-event "Call the client"
# List active cron jobs
openclaw cron list
# Remove a job by ID (get the ID from the list output)
openclaw cron rm <job-id>Różnica: heartbeats grupują wiele sprawdzeń w jeden obrót i dzielą kontekst twojej głównej sesji. Cron uruchamia się o konkretnych porach i może używać izolowanych sesji z czystym kontekstem.
Używaj heartbeats do „sprawdzaj te rzeczy okresowo”. Używaj cron do „zrób tę konkretną rzecz o tej konkretnej porze”. Jeśli pracowałeś z hookami Claude Code, model automatyzacji wyda się znajomy.
Bezpieczeństwo i sandboxing
AI z dostępem do shella może usuwać pliki, ujawniać dane uwierzytelniające lub wykonywać złośliwe komendy przez wstrzyknięcie promptu. Badacze bezpieczeństwa znaleźli realne luki: obejście uwierzytelniania, gdy gateway stoi za niezkonfigurowanym reverse proxy, oraz wyciek poświadczeń, gdy interfejs WWW zostanie związany z publicznym adresem.
Peter Steinberger zaleca uruchamianie OpenClaw na dedykowanym sprzęcie, np. Mac Mini lub VPS.
Większość użytkowników tak nie zrobi. Jeśli uruchamiasz na swojej głównej maszynie, sandboxing ogranicza skutki ewentualnych problemów.
Aby skonfigurować sandboxing:
1. Upewnij się, że Docker jest zainstalowany i działa.
2. Zbuduj obraz sandboxa. Z katalogu źródeł OpenClaw (tam, gdzie sklonowałeś repo lub gdzie zainstalował go npm):
./scripts/sandbox-setup.sh3. Dodaj konfigurację sandboxa do ~/.clawdbot/clawdbot.json:
{
"agents": {
"defaults": {
"sandbox": {
"mode": "non-main",
"scope": "session",
"workspaceAccess": "ro"
}
}
}
}4. Zrestartuj Gateway: openclaw gateway restart
Co oznaczają ustawienia:
Ustawienie mode kontroluje, które sesje są sandboxowane:
"off": Bez sandboxingu. To domyślne i ryzykowne."non-main": Sandboxuje czaty grupowe i kanały zewnętrzne, a twoja główna sesja terminalowa działa na hoście. Zalecane dla większości użytkowników."all": Każda sesja w kontenerze. Najbezpieczniejsze, ale dodaje opóźnienia.
Ustawienie workspaceAccess kontroluje, co widzą sesje w sandboxie:
"none": Izolowany workspace. Agent w ogóle nie widzi twoich plików."ro": Dostęp tylko do odczytu do~/clawd/. Agent może czytać, ale nie modyfikować."rw": Pełny odczyt/zapis. Używaj ostrożnie.
Kompromisy, o których warto wiedzieć: sandboxing dodaje opóźnienia związane ze startem kontenera. Umiejętności wymagające sieci domyślnie nie zadziałają, bo kontenery nie mają sieci. Ustawienie tools.elevated omija sandbox całkowicie, więc audytuj to, na co zezwalasz. Istnieją też ograniczenia platformowe: tylko jeden Gateway może posiadać sesję WhatsApp, a iMessage działa wyłącznie na macOS.
Jedna kwestia specyficzna dla macOS: zanim polegasz na OpenClaw zdalnie, nadaj Pełny dostęp do dysku swojej aplikacji terminalowej w Ustawienia systemowe → Prywatność i bezpieczeństwo → Pełny dostęp do dysku. Monity o uprawnienia nie pojawią się, gdy cię nie ma przy komputerze, a zablokowany dostęp zakończy się po cichu niepowodzeniem.
Na koniec
OpenClaw zajmuje wyjątkowe miejsce w świecie agentów AI. Nie próbuje zastąpić twojego IDE ani stać się czatem do wszystkiego. Jest mostem między modelami AI, za które już płacisz, a plikami, aplikacjami i automatyzacjami na twoim własnym sprzęcie.
Projekt szybko się rozwija. Biblioteki umiejętności rosną co tydzień, a społeczność buduje integracje do wszystkiego — od zakupów spożywczych po sterowanie Teslą. Gdy lokalne modele dojrzewają dzięki Ollamie, w pełni offline’owy osobisty agent staje się coraz bardziej realny.
Prawdziwe pytanie nie brzmi, czy agenci AI będą zarządzać naszym cyfrowym życiem, ale czy będziemy ich uruchamiać na infrastrukturze, którą kontrolujemy, czy oddamy to dostawcom chmury. OpenClaw stawia na podejście „local-first” i dla użytkowników ceniących prywatność oraz własność ten zakład zaczyna się opłacać. Więcej o desktopowych agentach AI znajdziesz w naszym samouczku o Claude Cowork.