Last chance! 50% off DataCamp Premium
Sale ends in
Aby zbudować mapę cieplną w Excelu, użyj Formatowania warunkowego. Zaznacz swoje dane, zastosuj skalę kolorów, a Excel zacieni każdą komórkę w zależności od jej wartości.
W efekcie zobaczysz siatkę kolorów zamiast liczb. Ciemniejsze lub jaśniejsze odcienie oznaczają najwyższe i najniższe wartości, dzięki czemu wychwycisz wzorce, patrząc na arkusz, zamiast czytać każdą komórkę.
W tym przewodniku zbudujesz mapę cieplną od podstaw, dostosujesz jej kolory i zastosujesz tę samą technikę do tabel przestawnych. Omówimy też błędy, które najczęściej mylą początkujących.
Mapa cieplna to siatka komórek z kolorami zamiast samych liczb. Duże liczby dostają jeden kolor. Małe liczby — inny. Excel sam wypełnia wszystkie odcienie pomiędzy. Nie musisz kolorować niczego ręcznie.
Dzieje się to dzięki funkcji o nazwie Formatowanie warunkowe, a konkretnie opcji Skale kolorów.
Wybierz zakres komórek, zastosuj skalę kolorów, a Excel sprawdzi każdą wartość w tym zakresie. Następnie pokoloruje komórki w zależności od tego, jak wysoka lub niska jest dana liczba względem pozostałych. Zmienisz wartość — kolor też się zaktualizuje.
Zamiast szukać wzorców w tekście, po prostu je widzisz. Gdy widać już wartości skrajne i odstające, łatwo porównasz regiony lub miesiące w sekundy, a nie minuty.
Zobaczmy to na przykładzie zbioru danych sprzedażowych:

Zbiór danych sprzedażowych do stworzenia mapy cieplnej. Obraz: autor.
Aby stworzyć mapę cieplną:

Utwórz mapę cieplną za pomocą formatowania warunkowego. Obraz: autor.
Nasza tabela sprzedaży ma już kolory. Mocne miesiące na Południu mają przewagę zieleni. Słabsze na Wschodzie wpadają w czerwienie lub pomarańcze, a reszta mieści się gdzieś pośrodku.
Uwaga: kolory będą się dostosowywać wraz z nowymi wartościami, gdy dodasz kolejne dane.
Domyślna skala kolorów działa, ale rzadko jest najlepsza dla każdego zbioru danych. Excel daje kilka sposobów jej modyfikacji, z których każdy rozwiązuje inny problem.
Aby zmienić skalę kolorów:
Niektóre skale używają dwóch kolorów, inne trzech.

Kolory z biblioteki skali kolorów do mapy cieplnej. Obraz: autor.
Aby odwrócić kolory:
To przydatne, gdy niskie wartości są dobrą wiadomością, a nie złą.

Zamień kolory mapy cieplnej. Obraz: autor.
Jeśli żaden z presetów nie pasuje, zbuduj własną skalę kolorów. Aby to zrobić:
To podejście sprawdzi się, gdy chcesz dopasować mapę cieplną do konkretnych barw marki.

Dodaj własne kolory do mapy cieplnej. Obraz: autor.
Domyślnie Excel opiera skalę na najniższej i najwyższej liczbie w wybranym zakresie. Zwykle to w porządku, ale może zniekształcać obraz, jeśli masz jedną skrajną wartość odstającą.
Aby to skorygować:

Dostosuj wartości min, max i środkową na mapie cieplnej. Obraz: autor.
Żadna z tych modyfikacji nie jest wymagana, by zbudować działającą mapę cieplną. To jednak one odróżniają zwykłe pokolorowanie od wizualizacji, która faktycznie ułatwia czytanie danych.
Teraz zastosujemy te same narzędzia w kilku różnych scenariuszach, zaczynając od danych sprzedażowych.
Aby tworzyć różne rodzaje map cieplnych, za każdym razem postępuj według tych samych pięciu kroków:
Przeanalizujmy to na czterech różnych przypadkach:
Załóżmy, że śledzisz sprzedaż w czterech regionach, miesiąc po miesiącu, i chcesz zobaczyć, gdzie twoja działalność jest najsilniejsza, bez skanowania szesnastu osobnych liczb.
|
Region |
Sty |
Lut |
Mar |
Kwi |
|
Północ |
4200 |
3900 |
5100 |
4700 |
|
Południe |
3100 |
3300 |
2900 |
3400 |
|
Wschód |
5600 |
6100 |
5800 |
6300 |
|
Zachód |
2400 |
2100 |
2600 |
2200 |
Po zastosowaniu Wschód świeci na zielono w każdym miesiącu, bo to najsilniejszy region. Zachód pozostaje czerwony jako obszar wymagający uwagi.
Skala trójkolorowa działa tu dobrze, bo chcesz widzieć oba końce jednocześnie: najlepszego i najsłabszego wykonawcę obok siebie.

Zastosuj mapę cieplną do danych sprzedażowych. Obraz: autor.
Załóżmy teraz, że zarządzasz małym zespołem i zamiast sprzedaży patrzysz na oceny wydajności w kilku różnych umiejętnościach.
|
Imię |
Rozmowy |
Transakcje |
Follow-upy |
Czas reakcji |
|
Ana |
88 |
92 |
75 |
60 |
|
Sam |
65 |
58 |
90 |
82 |
|
Lee |
95 |
88 |
91 |
70 |
|
Priya |
70 |
65 |
68 |
55 |
Tym razem zastosuj dwukolorową skalę, bo chcesz tylko sprawdzić, kto jest mocny, a kto odstaje. W wynikach widać:

Zastosuj mapę cieplną do śledzenia wyników na pulpicie. Obraz: autor.
Być może właśnie przeprowadziłeś ankietę wśród klientów i masz średnie oceny w skali 1–5 dla kilku pytań i okresów.
|
Pytanie |
Q1 |
Q2 |
Q3 |
|
Łatwość użycia |
3,2 |
3,5 |
3,8 |
|
Jakość wsparcia |
4,1 |
4,0 |
4,3 |
|
Wartość za cenę |
2,8 |
3,0 |
2,9 |
|
Skłonność do polecenia |
3,6 |
3,7 |
4,0 |
Tutaj ustaw minimum i maksimum ręcznie — 1 i 5 — zamiast pozwalać Excelowi obliczać je z danych.
Wyniki ankiet rzadko wykorzystują pełną skalę, więc automatyczna skala wyolbrzymiłaby niewielkie różnice. Przy skali stałej „Wartość za cenę” wypada jako realnie słaby punkt, a nie tylko najniższa liczba w wąskim przedziale.

Zastosuj mapę cieplną do śledzenia wyników ankiety. Obraz: autor.
Załóżmy, że śledzisz projekt z kilkoma zadaniami i chcesz od razu widzieć, które się opóźniają.
|
Zadanie |
Planowanie |
Development |
Testy |
|
Makiety projektowe |
100% |
100% |
100% |
|
Konfiguracja backendu |
100% |
80% |
40% |
|
Integracja API |
100% |
60% |
10% |
|
Dokumentacja |
50% |
20% |
0% |
Ustaw skalę tak, aby niskie procenty były czerwone, a wysokie białe. Dzięki temu czerwień zawsze znaczy „opóźnione”.
Skala dwukolorowa pasuje, bo pytanie jest binarne: na torach czy poza nimi.
Na tym polega wartość mapy cieplnej tutaj: pokazuje zarówno wolne zadanie, jak i kiedy zaczęło odstawać.

Zastosuj mapę cieplną do śledzenia zadań projektowych. Obraz: autor.
Zastosuj Formatowanie warunkowe do tabeli przestawnej tak samo, jak do zwykłego zakresu.
Najpierw potrzebujesz tabeli przestawnej, aby móc ją pokolorować. Aby ją wstawić:

Utwórz tabelę przestawną. Obraz: autor.

Skonfiguruj pola tabeli przestawnej. Obraz: autor.
Masz już tabelę przestawną do pokolorowania. Aby ją pokolorować:

Zastosuj formatowanie warunkowe w tabeli przestawnej. Obraz: autor.
Mapy cieplne, skale kolorów i formatowanie warunkowe bywają używane zamiennie, ale to nie to samo:
Gdy ktoś mówi „dodaj mapę cieplną”, w praktyce chodzi o „zastosowanie skali kolorów w Formatowaniu warunkowym”.
Większość map cieplnych cierpi na te same kilka problemów. Oto ich przyczyny i sposoby naprawy.
Zwykle dzieje się tak, gdy minimum i maksimum skali kolorów pozostają na „Najniższa wartość” i „Najwyższa wartość”, ale w danych jest jedna skrajna wartość odstająca. Jedna liczba rozciąga całą skalę, przez co reszta zlewa się w wąski pas podobnych kolorów.
Jak to naprawić: Ustaw stałe wartości minimum i maksimum zamiast pozwalać Excelowi obliczać je automatycznie. Otwórz Formatowanie warunkowe > Zarządzaj regułami > Edytuj regułę i zmień typ wartości z Najniższa wartość na Liczba.
Puste komórki w zakresie skali kolorów mogą zaburzać obliczanie minimum lub punktu środkowego, szczególnie przy percentylach, a nie stałych liczbach.
Jak to naprawić: Usuń puste komórki z zakresu lub wypełnij je zerem albo wartością zastępczą przed zastosowaniem skali kolorów. Dokładnie sprawdź zakres, jeśli dane pochodzą z raportu, który zostawia luki dla braków danych.
Formatowanie warunkowe zastosowane do stałego zaznaczenia pozostaje stałe. Nie rozszerza się tylko dlatego, że wpisałeś liczby w następnym wierszu.
Jak to naprawić: Przekonwertuj zakres na tabelę programu Excel przed zastosowaniem skali kolorów. Tabele Excela automatycznie się rozszerzają przy dodawaniu wierszy, a reguły formatowania warunkowego rozszerzają się razem z nimi.
Jeśli pracujesz z tabelą przestawną, zastosuj skalę kolorów bezpośrednio do wartości, aby objęła „wszystkie komórki pokazujące” to pole, jak opisano wcześniej.
Dzieje się tak, gdy kilka skal kolorów nakłada się na ten sam zakres albo gdy skala ma zbyt wiele ostrych przejść kolorów. Zamiast czystego gradientu dostajesz chaotyczną mieszankę, którą czyta się gorzej niż same liczby.
Jak to naprawić: Pozostań przy jednej skali kolorów na zakres i ogranicz ją do maksymalnie dwóch lub trzech kolorów. Jeśli tabela potrzebuje więcej niż jednego rodzaju formatowania, stosuj skale kolorów do mniejszych, oddzielnych sekcji, zamiast nakładać reguły na siebie.
Mapa cieplna pomaga tylko wtedy, gdy jest czytelna. Te nawyki to zapewnią:
Znasz już pięć kroków. Przetestuj je na swoich danych, zamiast na naszej tabeli demonstracyjnej. Jeśli pracujesz z większymi zbiorami, poznaj tabele przestawne, bo mapy cieplne i tabele przestawne dobrze ze sobą współgrają, a większość prawdziwych zbiorów jest zbyt duża, by kolorować je ręcznie.
Nasz kurs Data Analysis in Excel omawia oba tematy szerzej, jeśli chcesz iść dalej.
Tak. Aby to zrobić, oblicz różnicę lub procentową różnicę między wartością rzeczywistą a celem w innym zestawie komórek. Następnie zastosuj skalę kolorów do tych wyników.
Tak. Po utworzeniu mapy cieplnej możesz zabezpieczyć arkusz i kontrolować, jakie akcje mogą wykonywać inni użytkownicy. To zapobiega przypadkowym zmianom reguł Formatowania warunkowego we współdzielonych skoroszytach.
Każdy zakres Formatowania warunkowego może niezależnie obliczać swoje minimum, punkt środkowy i maksimum.
Ta sama liczba może więc oznaczać wysoką wartość w jednym zakresie, a niską w innym.
Tak. Procenty można formatować skalą kolorów jak każde inne wartości liczbowe.
Na przykład mapa cieplna może pokazywać współczynniki konwersji, wskaźniki ukończenia, frekwencję lub marże zysku.