course
W tym samouczku przetestuję scenariusz: Kilka minut po aktualizacji oprogramowania HarborCart — sklep, którego użyję w tym scenariuszu — zaczyna odnotowywać błędy podczas finalizacji zakupów. Część klientów czeka ponad 30 sekund, inni widzą błąd serwera i nie mogą zapłacić. Dostawca płatności ma też krótką awarię, więc wygląda to na oczywistą przyczynę.
Ale awaria dostawcy nie tłumaczy, czemu padają także strony koszyka i zamówienia. Aby znaleźć brakujące ogniwo, potrzebne są logi aplikacji, wykresy, rejestry żądań oraz ostatnia zmiana w kodzie. Ten samouczek sprawdza, czy Claude Opus 5.5 potrafi prześledzić ten materiał dowodowy, przetestować swoje wyjaśnienie w kontrolowanych warunkach i raportować wyłącznie to, co potwierdzają dowody.
Trochę tła: Claude Opus 5.5 pojawił się wcześniej w tym tygodniu, tuż przed startem tego projektu. Nasz przegląd Claude Opus 5.5 obejmuje premierę i benchmarki, więc ten samouczek skupia się na API i buduje jednego agenta śledczego: od pierwszego żądania po zweryfikowany raport.
Omówimy, jak:
- Wykonać pierwsze wywołanie Claude Opus 5.5 i czytać jego bloki treści po typach
- Dać agentowi narzędzia tylko do odczytu z restrykcyjnymi schematami
- Pozwolić, by kod Claude'a filtrował logi i trace'y dzięki programowemu wywoływaniu narzędzi
- Traktować zrzuty ekranu jako hipotezy i sprawdzać je na metrykach
- Przetestować przyczynę źródłową za pomocą kontrfaktycznego replayu
- Porównać poziomy effort na tym samym materiale dowodowym
- Zwrócić ustrukturyzowany raport, który może powiedzieć „inconclusive”
- Policzyć koszt dochodzenia na podstawie zapisów użycia API
TL;DR
Badacz HarborCart oddzielił burst w bramce płatności od polityki ponowień, która go spotęgowała, a następnie przetestował to wyjaśnienie, zanim zwrócił raport.
- Awaria bramki jest wyzwalaczem, a nie pełną przyczyną źródłową. Ponawiane obciążenia trzymają połączenia z bazą wystarczająco długo, by wyłożyć endpointy, które w ogóle nie wołają bramki.
- Dochodzenie i raportowanie to osobne żądania. Wyszukiwanie w sieci i cytowania są dostępne podczas dochodzenia; drugie żądanie formatuje zweryfikowane dowody jako JSON.
- Programowe wywoływanie narzędzi zredukowało zserializowane dowody o 98,8%. W trzech dochodzeniach 142,8 KB wyników narzędzi stało się 1,7 KB podsumowań zwróconych do modelu.
- Wyższy effort nie zmienił rdzenia planu replayu. Poziomy medium i high wybrały tę samą hipotezę i kluczowe testy przyczynowe.
- Trzy pełne, zmierzone dochodzenia kosztowały średnio $0,2737 i trwały około dwie minuty.
Czym jest API Claude Opus 5.5?
Do Claude Opus 5.5 uzyskujesz dostęp przez Messages API Anthropic z identyfikatorem modelu claude-opus-5-5. Zgodnie z omówieniem modelu przyjmuje tekst i obrazy, ma okno kontekstu 1M tokenów i maksymalny output 128K. Adaptacyjne myślenie jest zawsze włączone, a domyślny effort to medium.
Standardowe cenniki to $4 za milion tokenów wejściowych i $20 za milion wyjściowych. Zapisy do cache na 5 minut kosztują $5 za milion, a odczyty z cache $0,20. Gdy cacheowanie promptów jest aktywne, pasujące prefiksy są rozliczane według niższej stawki odczytu z cache.

Co się zmieniło względem Claude Opus 5?
Cztery punkty z przewodnika migracji mają bezpośredni wpływ na ten projekt.
-
Wymuszone
tool_choicezanylub nazwanym narzędziem zwraca błąd 400. -
Domyślny effort spadł z
highw Claude Opus 5 domedium. -
Myślenia nie da się wyłączyć, a bloki
thinkingmuszą wracać niezmienione wewnątrz pętli narzędzi. -
Notatki, które model zapisuje między wywołaniami narzędzi, trafiają do bloków
thinking, które domyślnie są puste.
Co zbudujemy z Claude Opus 5.5?
Agent tylko prowadzi dochodzenie. Dostaje narzędzia tylko do odczytu i żadnych poświadczeń produkcyjnych. Po zebraniu dowodów osobne żądania planistyczne proponują testy kontrfaktyczne, a Python weryfikuje i uruchamia plan o effort „medium”.
Pełny kod, generator dowodów i aplikacja webowa są w tym repozytorium na GitHubie.
Co stało się z checkoutem w HarborCart?
HarborCart to fikcyjny sklep. Jego checkout-api obsługuje strony koszyka, status zamówienia oraz POST /checkout, który obciąża zewnętrzną bramkę płatności. Wszystkie te endpointy współdzielą jeden pulę połączeń PostgreSQL: 15 połączeń na instancję.
Wychodzi deploy i pięć minut później bramka zwraca 503 przez ok. 90 sekund. Latencja checkoutu przekracza 30 sekund, podczas gdy pula siedzi na 15 z 15. Obwinienie dostawcy płatności to oczywisty strzał, a bramka faktycznie padła.
Ukryta przyczyna jest o krok dalej. Deploy dopuścił, by nieudane obciążenia POST były ponawiane do trzech razy, czyli łącznie cztery próby, bez pauzy, podczas gdy handler wciąż trzyma swoje połączenie z bazą. Wolne, nieudane obciążenia teraz blokują połączenia przez 30 sekund lub dłużej, aż pula się wyczerpie i padną też strony koszyka, które w ogóle nie wywołują bramki.
Od tego miejsca używam trzech terminów konsekwentnie. Tutaj wyzwalacz to tymczasowa awaria bramki. Ponawianie żądań POST checkoutu podczas trzymania rzadkich połączeń z bazą to mechanizm amplifikacji; wyczerpanie współdzielonej puli połączeń to awaria systemu.
Jakie dowody agent może przejrzeć?
Agent startuje z alertem, zrzutem z monitoringu i diagramem architektury. Wszystko inne przychodzi przez narzędzia: logi, trace'y, pięć metryk, metadane wdrożenia, diff Gita i runbook. Do dowodów zasiane są trzy konkurencyjne wyjaśnienia: ostrzeżenie o stanie zapasów, ostrzeżenie frontendu oraz możliwe nasycenie CPU.

Ścieżka checkoutu HarborCart i współdzielona pula. Obraz autora.
Diagram mówi, że połączenie jest trzymane przez całe żądanie. Nie mówi, że to problem; dochodzenie musi to ustalić.
Skąd będziemy wiedzieć, że diagnoza jest poprawna?
Zdefiniuj sukces przed budową agenta. Poprawny raport musi:
- Wskazać zmianę w polityce ponowień, która dopuściła retrysy
POST - Stwierdzić, że połączenie z bazą pozostaje trzymane przez wywołanie bramki
- Wyjaśnić, jak dłuższe trzymanie wyczerpuje pulę
- Traktować burst bramki jako wyzwalacz, a nie mechanizm amplifikacji
- Odrzucić co najmniej dwa z trzech alternatywnych wyjaśnień
- Powołać się na konkretne dowody, w tym diff i metrykę
- Zawrzeć kontrfaktyczny replay, którego wynik zgadza się z werdyktem
Jak używać API Claude Opus 5.5 w Pythonie
Potrzebujesz Pythona 3.10 lub nowszego oraz klucza API Anthropic z dostępem do claude-opus-5-5. Te polecenia PowerShell klonują projekt i instalują przypięte zależności, w tym anthropic 1.8.0. Jeśli korzystasz z Amazon Bedrock, najpierw przeczytaj FAQ, bo kilka funkcji nie da się przenieść.
git clone https://github.com/KhalidAbdelaty/opus-5-5-api-tutorial.git
cd opus-5-5-api-tutorial
python -m venv .venv
.venv\Scripts\Activate.ps1
pip install -r requirements.txt
Copy-Item .env.example .env
Na macOS lub Linux aktywuj przez source .venv/bin/activate i skopiuj przez cp .env.example .env. Dodaj swój klucz do .env, a python-dotenv załaduje go dla SDK; nasz przewodnik po zmiennych środowiskowych wyjaśnia ten wzorzec. Jeśli wcześniej wołałeś Claude'a z Pythona, pomiń następną podsekcję, bo tylko potwierdza konfigurację.
Wykonaj pierwsze wywołanie API Claude Opus 5.5
Najmniejsze użyteczne żądanie potwierdza klucz i pokazuje, co wraca.
import anthropic
from dotenv import load_dotenv
load_dotenv()
client = anthropic.Anthropic()
response = client.messages.create(
model="claude-opus-5-5",
max_tokens=2048,
messages=[{"role": "user", "content": "A checkout API returns HTTP 503 right after a deploy. Name the first two things to check."}],
)
print([block.type for block in response.content])
text = "".join(block.text for block in response.content if block.type == "text")
W tym żądaniu odpowiedź zawiera bloki thinking i text. Wybieraj bloki po typie zamiast czytać response.content[0].
Jak zbudować agenta z wywoływaniem narzędzi w Claude Opus 5.5
Agenci wywołujący narzędzia łączą Messages API Claude'a z funkcjami Pythona, które kontrolują dostęp do danych. Aplikacja stosuje jedną zasadę: Claude decyduje, jakich dowodów potrzebuje, a Python decyduje, do czego ma dostęp.
Nasz przewodnik po inżynierii „harnessu” dla agentów obejmuje szersze granice narzędzi i pętle; HarborCart trzyma narzędzia w trybie tylko do odczytu i ogranicza je do tego incydentu.
Zdefiniuj narzędzia incydentowe tylko do odczytu
Każde narzędzie czyta stały zestaw dowodów i zwraca ograniczony wynik JSON. Zapytania logów i trace'ów zwracają maksymalnie 200 wierszy plus licznik, a zapytania metryk maksymalnie 60 punktów.
Programowe wywoływanie nie wspiera strict: true, więc rozdziel narzędzia na dwie grupy. Kontrolę dowodów i narzędzie kończące dochodzenie trzymaj restrykcyjne i tylko direct. Logi, trace'y i metryki używają wyłącznie wykonania kodu, co daje Claude'owi jedną, jasną ścieżkę dla dużych zapytań o dowody.
{"name": "finish_investigation", "strict": True,
"allowed_callers": ["direct"],
"input_schema": {"type": "object",
"properties": {"summary": {"type": "string"}},
"required": ["summary"],
"additionalProperties": False}},
{"name": "query_traces",
"allowed_callers": ["code_execution_20260120"],
"input_schema": {...}},
allowed_callers podpowiada modelowi, ale nie jest granicą bezpieczeństwa. Python sprawdza wywołującego przed uruchomieniem każdego narzędzia i odrzuca wywołanie direct dla zapytań. Programowe wywołania też omijają restrykcyjną walidację, więc funkcje zapytań nadal same walidują swoje argumenty.
Aplikacja taguje każdy przyjęty wynik narzędzia, odrzuca ustalenia cytujące brakujące dowody i akceptuje URL-e dokumentacji tylko wtedy, gdy zwróciło je wyszukiwanie w sieci. Python, a nie model, zapisuje wyniki replayów.
Używaj restrykcyjnych schematów zamiast wymuszonego wyboru narzędzia
Jak wspomniano w sekcji migracji, zostaw tool_choice na auto. Powiedz w promcie, kiedy narzędzie ma zastosowanie, i używaj restrykcyjnych schematów tam, gdzie argumenty muszą być dokładne.
Zbuduj wieloturową pętlę dochodzeniową
Pętla wysyła rozmowę, uruchamia bloki tool_use, dokleja wyniki i powtarza. Doklejaj bloki asystenta bez zmian, łącznie z thinking, a gdy programowy kod jest wstrzymany, przekaż z powrotem ID container wyłącznie z blokami tool_result.
Żądanie dochodzeniowe zawiera wizję, narzędzia, wyszukiwanie w sieci, effort i budżet zadania, ale bez schematu wyjścia. Dzięki temu wyniki z cytowaniami z wyszukiwania nie trafiają do ustrukturyzowanego JSON-a, a stabilny prefiks żądania utrzymuje aktywny cache promptu:
request = dict(
model="claude-opus-5-5",
max_tokens=16_000,
system=[{"type": "text", "text": SYSTEM_PROMPT, "cache_control": {"type": "ephemeral"}}],
tools=investigation_tools,
cache_control={"type": "ephemeral"},
thinking={"type": "adaptive", "display": "updates"},
output_config={
"effort": "medium",
"task_budget": {"type": "tokens", "total": 20_000},
},
betas=["task-budgets-2026-03-13", "thinking-display-updates-2026-08-18"],
)
Jak wysyłać obrazy do API Claude Opus 5.5
Dołącz dashboard i diagram architektury do pierwszej wiadomości użytkownika jako PNG zakodowane w base64. Powiedz Claude'owi, by traktował wszystko, co odczyta z obrazu, jako hipotezę i potwierdzał to przez query_metrics.

Dashboard pokazuje nasycenie puli, płaski CPU. Obraz autora.
Zarówno dashboard, jak i zapytania metryk używają tych samych danych źródłowych. CPU trzyma się blisko 30% przy pełnej puli, co przemawia przeciwko „host jest przeciążony” zanim ruszy jakiekolwiek zapytanie.
Weryfikuj obserwacje wizualne na surowych metrykach
Zrzut podpowiada, gdzie patrzeć, ale o tym, czy obserwacja się broni, decyduje szereg liczbowy. Wizja generuje hipotezę; metryki ją testują.
Dla przepływów „image-first” zobacz nasz samouczek agentycznej wizji. HarborCart używa wizji tylko do wyboru następnej metryki.
Jak działa programowe wywoływanie narzędzi w Claude Opus 5.5?
Programowe wywoływanie narzędzi pozwala Claude'owi pisać Pythona uruchamianego w kontenerze wykonawczym i wywoływać twoje narzędzia jak funkcje. Surowe wyniki zostają w piaskownicy, a do modelu trafia tylko wydrukowany output kodu.
Rozszerz zapytania na logi i trace'y
Agent pisze krótkie skrypty, które pobierają nieudane trace'y i drukują tylko liczniki per endpoint. W jednym pełnym dochodzeniu programowe wywoływanie zredukowało zserializowane dowody zwracane do modelu o 98,8%. Wyniki narzędzi miały 42,9 KB, a podsumowania 0,5 KB — to pomiar bajtów, nie oszczędność rozliczanych tokenów wejściowych.

Wywołania narzędzi zawężają materiał dowodowy incydentu. Obraz autora.
Dodaj wyszukiwanie dokumentacji przy niepewnym zachowaniu zależności
Aplikacja udostępnia ograniczone wyszukiwanie w sieci dla semantyki biblioteki retry. Claude nie wywołał go podczas końcowej ewaluacji, więc zmierzona diagnoza opiera się na diffie, metrykach, logach i trace'ach. Dokumentacja urllib3 niezależnie potwierdza, że allowed_methods=None ponawia dla dowolnej metody, a backoff_factor=0 usuwa oczekiwanie, ale ta strona nie jest częścią mierzonego materiału dowodowego.
Jak zweryfikować przyczynę źródłową za pomocą kontrfaktycznego replayu
Kontrfaktyczny replay ponownie odtwarza ruch z incydentu z usuniętą jedną podejrzaną przyczyną i sprawdza, czy awaria znika. Zamienia „te linie rosną razem” w test.
Zachowaj uczciwość replayu
Replay używa tego samego wzorca ruchu. W porównaniu poniżej każdy scenariusz zmienia jeden warunek, a aplikacja kontroluje, które zmiany są dozwolone.
Podsumowanie rozdziela 503 z bramki od timeoutów puli oraz 503 checkoutu od odczytów koszyka i zamówień. Ten podział pozwala modelowi odróżnić wyzwalacz od wzmacniacza.

Każdy replay zmienia dokładnie jedną rzecz. Obraz autora.
Replay bazowy wygenerował 124 odpowiedzi 503: 105 timeoutów puli, w tym 68 porażek na endpointach odczytu, oraz 19 błędów bramki. Wycofanie polityki ponowień usunęło wszystkie timeouty puli i porażki odczytu, ale uwidoczniło 93 odpowiedzi 503 z bramki na checkout. Zwolnienie połączenia przed wywołaniem bramki także usunęło porażki puli, pozostawiając 33 odpowiedzi 503 z bramki, a usunięcie burstu bramki wyeliminowało błędy.
Replay ujawnia kompromis: rollback chroni współdzieloną pulę, ale przepuszcza więcej porażek checkoutu. Użyj go jako rozwiązania tymczasowego. Następnie dodaj klucz idempotencyjny, by powtórne obciążenie nie naliczyło podwójnie, i przestań trzymać połączenie podczas wywołania bramki.
Uczyń weryfikację regułą w kodzie
System prompt prosi o replay, ale prompt nie jest mechanizmem egzekwowania. Pętla sprawdza, czy istnieją dowody z replayu i odrzuca nieweryfikowaną diagnozę.
Trzymaj tę kontrolę w Pythonie. Ostrzejszy prompt może poprawić zgodność, ale jej nie zagwarantuje.
Jak używać effort i budżetów zadań w Claude Opus 5.5
Effort określa, ile Claude rozumuje na krok, a budżet zadania określa, ile pracy powinna zająć cała pętla. Nasz samouczek API Claude Opus 5 porównuje wszystkie pięć poziomów effort; tutaj medium i high dostają te same dowody przed replayem.
Porównaj medium i high na tych samych dowodach
Produkcja zostaje na medium. Przed replayem aplikacja prosi poziomy medium i high, by zaprojektowały test przyczynowy z tych samych dowodów. Wykonuje tylko rekomendację medium; odpowiedź high służy wyłącznie do porównania.
Żądanie high używa zmiany output_config.effort per wiadomość pod mid-conversation-output-config-2026-07-01. Nie widzi odpowiedzi medium.
Oba poziomy wybrały tę samą hipotezę i te same trzy rdzeniowe scenariusze replayu. High zużył średnio 2631 tokenów wyjściowych wobec 2307 przy medium, i kosztował ~11% więcej, nie zmieniając testu przyczynowego.
Ustaw budżet zadania dla całej pętli
Wybieraj budżet zadania z obserwacji, a nie z zgadywania. Największe, nieograniczone dochodzenie HarborCart zużyło 13 322 zliczone tokeny, wliczając output modelu i tekst wyników narzędzi, który widział Claude. Dodanie 25% marginesu daje 16 653, poniżej minimalnych 20 000 Anthropic, więc skonfigurowany budżet to 20 000.
Trzymaj liczbę tur i czas trwania jako ograniczenia aplikacji. Runner eksperymentu przestawał rozpoczynać nowe prace po osiągnięciu rejestrowanego wydatku $2,50. To nie jest twardy limit, bo żądanie już w toku może skończyć powyżej.
Jak używać ustrukturyzowanych wyników w Claude Opus 5.5
Ostateczna odpowiedź używa ustrukturyzowanych wyników. Płaski schemat obejmuje werdykt, przyczynę, odrzucone hipotezy, dowody i poprawkę. Koszt i latencja są poza nim, bo aplikacja je mierzy.
Oddziel dochodzenie od raportowania
Cytowania z wyszukiwania i output_config.format nie mogą współdzielić żądania: cytowania wymagają przeplatanych bloków treści, a schema wymaga JSON-a. Dlatego HarborCart prowadzi dochodzenie bez schematu wyjścia. Przechowuje ustalenia powiązane z ich źródłami i wynikami replayu, a potem wysyła tylko te zweryfikowane dowody do drugiego żądania, bez narzędzi i wyszukiwania w sieci.
import json
report_response = client.messages.create(
model="claude-opus-5-5",
max_tokens=16_000,
system=report_instructions,
messages=[{"role": "user", "content": json.dumps(verified_evidence)}],
output_config={
"effort": "medium",
"format": {"type": "json_schema", "schema": report_schema},
},
)
Drugie żądanie potrzebuje tylko zweryfikowanych dowodów, więc zachowanie pełnego cache dochodzenia nie jest konieczne.
Pozwól na "inconclusive" w polu verdict. Raport nie powinien być wciskany w zweryfikowaną diagnozę, gdy replay przeczy wyjaśnieniu.
Zgodność ze schematem nie oznacza poprawności
Schema weryfikuje kształt raportu, a replay weryfikuje diagnozę. Odmowa też zwraca HTTP 200 z stop_reason: "refusal" i może nie pasować do twojego schematu, więc sprawdź stop_reason przed parsowaniem.
Czy Claude Opus 5.5 znalazł prawdziwą przyczynę źródłową?
Wszystkie trzy końcowe raporty znalazły rdzeniowy mechanizm przyczynowy i wykluczyły trzy alternatywne wyjaśnienia. Dwa spełniły wszystkie osiem kontroli; trzeci zdobył 6/8, bo pominął wyraźną zmianę konfiguracji retry dla POST i nie cytował diffu wdrożenia. Dlatego ocena offline pozostaje oddzielona od walidacji schematu: poprawny JSON i właściwa diagnoza mogą wciąż dać niekompletny raport.
Raporty wskazują też drugie ryzyko: ponawianie obciążenia może naliczyć klientowi podwójnie. RFC 9110 nie definiuje POST jako z natury idempotentnego i odradza automatyczne retry, chyba że klient wie, że operację można bezpiecznie powtórzyć. Klucz idempotencyjny wspierany przez dostawcę płatności to powszechny sposób, by te retrysy były bezpieczniejsze.
Nasz samouczek Streamlit omawia konfigurację interfejsu. Interfejs HarborCart pokazuje zdarzenia dochodzeniowe, plany replayu dla medium i high, wyniki replayu, końcowy raport i koszt. Dla statusu między wywołaniami narzędzi przewodnik po promptowaniu Claude Opus 5.5 opisuje display: "updates"; aplikacja renderuje też zdarzenia narzędzi, gdy blok aktualizacji jest pusty.
Ile kosztowało dochodzenie z Claude Opus 5.5?
Pełne dochodzenie kosztowało $0,2582 do $0,2838 i trwało 108,8 do 129,7 sekundy. Średni koszt wyniósł $0,2737, łącznie z opcjonalnym porównaniem dla high-effort. Output kosztował średnio $0,2043, około trzy czwarte całości.
Licz tokeny cache tak, jak raportuje je API
input_tokens już wyklucza tokeny z cache, więc całkowite input to suma trzech pól. Nie odejmuj od niego odczytów z cache. Jeśli twoje śledzenie kosztów już to uwzględnia, pomiń fragment.
cost = (
usage.input_tokens * 4.00 # uncached input only
+ usage.cache_read_input_tokens * 0.20
+ cache_creation.ephemeral_5m_input_tokens * 5.00
+ cache_creation.ephemeral_1h_input_tokens * 8.00
+ usage.output_tokens * 20.00
) / 1_000_000 + web_search_requests * 0.01 # from usage.server_tool_use
Odczytaj liczbę wyszukiwań z usage.server_tool_use. Przy response_inclusion: "excluded" liczenie bloków wyszukiwania w odpowiedzi może zaniżać wynik.
Każde żądanie dochodzeniowe zawiera web_search_20260318, więc Anthropic nie dolicza osobnej opłaty za kontener wykonania kodu poza kosztami tokenów i wyszukiwań. Jeśli usuniesz kwalifikujące narzędzie webowe, śledź czas wykonania kodu osobno.
Cacheowanie promptów w Claude Opus 5.5 wymaga co najmniej 512 tokenów. W trakcie dochodzenia nadrzędny cache_control przesuwa punkt przełamania, gdy historia rośnie. Raport dostaje tylko zwięzłe, zweryfikowane dowody i celowo startuje bez pełnego cache dochodzenia.
Co trzeba zmienić przed produkcją?
Prawdziwe narzędzie on-call potrzebuje więcej kontroli niż to demo, wszystkie w kodzie aplikacji:
-
Scope'uj poświadczenia obserwowalności do danych czytanych przez narzędzia, remediację trzymaj w osobnym poziomie uprawnień i egzekwuj uprawnienia wywołującego w Pythonie zamiast ufać promptom lub
allowed_callers. -
Traktuj logi, tickety, strony WWW i wyniki narzędzi jako dane niezaufane. Waliduj ich kształt i nigdy nie wykonuj tekstu z nich skopiowanego.
-
Klasyfikuj i zatajaj logi produkcyjne przed wysłaniem do wykonania kodu. Tabela retencji danych Anthropic oznacza wykonanie kodu i programowe wywoływanie narzędzi jako niekwalifikujące się do ZDR i gotowości HIPAA, z danymi kontenera przechowywanymi do 30 dni. Filtrowanie wyszukiwania webowego przez wykonanie kodu też jest poza kwalifikacją ZDR i HIPAA.
-
Rozgałęziaj po
stop_reasonprzed parsowaniem, licz odmowy osobno od błędów HTTP i kieruj raportyinconclusivedo człowieka. -
Zapisuj wywołania narzędzi, replaye, hipotezy, użycie tokenów i timing jako dziennik dowodów. Nie przechowuj ukrytego rozumowania.
Kiedy używać Claude Opus 5.5 do pracy agentowej?
Używaj Claude Opus 5.5, gdy błędna diagnoza kosztowałaby więcej niż wywołanie API. Analiza przyczyn źródłowych, debugowanie na poziomie całego repo, planowanie migracji i dochodzenia łączące logi, obrazy, dokumentację oraz kilka narzędzi spełniają ten warunek.
Pomiń go dla formatowania, klasyfikacji, ekstrakcji i krótkich pytań, które nie potrzebują pętli narzędzi. Mniejszy model zwykle zrobi to szybciej i taniej.
Dla ważnej pracy agentowej preferuj zadania, gdzie wnioski można sprawdzić testami, metrykami, dowodami źródłowymi lub przeglądem człowieka. Trzymaj produkcję na medium, chyba że sparowane ewaluacje pokażą, że wyższy effort poprawia plan dla twojego obciążenia.
Na koniec
Zbudowaliśmy badacza incydentów, który czyta mieszane dowody, woła ograniczone narzędzia, testuje własną diagnozę i zwraca ustrukturyzowany raport. Wszystkie trzy końcowe raporty zachowały rozdział wyzwalacz/przyczyna źródłowa opisany wcześniej, ale Python wciąż musiał wymusić replay.
Nie uogólniłbym tego wyniku na każdy incydent czy bazę kodu. To, co się przenosi, to metoda: ograniczaj dostęp do danych, filtruj duże wyniki narzędzi zanim trafią do modelu, dopuszczaj werdykt "inconclusive" i weryfikuj wyjaśnienie poza modelem. Replay to element, który zachowałbym nawet w mniejszej wersji projektu.
Zmieniając narzędzia dowodowe i krok weryfikacji, ten sam wzorzec może wspierać badacza awarii CI, recenzenta pull requestów czy checker migracji. Moim pierwszym rozszerzeniem byłby router, który wysyła proste incydenty do tańszego modelu i rezerwuje Claude Opus 5.5 dla przypadków wymagających kilku źródeł dowodów. Szerszy obraz na poziomie modelu znajdziesz w przeglądzie Claude Opus 5.5 podlinkowanym we wstępie.
FAQs
Czy w Claude Opus 5.5 da się wyłączyć thinking?
Nie. Żądanie z thinking: {"type": "disabled"} zwraca błąd 400 na każdym poziomie effort, więc obniż effort, gdy chcesz mniej rozumowania i niższy koszt.
Czy API mówi, ile budżetu zadania zostało?
Nie. Odliczanie jest widoczne tylko dla modelu, a usage nie ma pola budżetu. Sumuj usage w aplikacji, jeśli musisz śledzić wydatki.
Czy Claude Opus 5.5 jest lepszy niż Claude Opus 5?
Nie dla każdego zadania. Claude Opus 5.5 zmienia cenę, domyślny effort i kilka zachowań API, ale jakość modelu wciąż wymaga ewaluacji na twoim własnym workloadzie.
Czy mogę uruchomić tego agenta na Amazon Bedrock?
Nie w całości. Podstawowe Messages i pętla narzędzi po stronie klienta mogą przejść na Amazon Bedrock z identyfikatorem modelu anthropic.claude-opus-5-5. Bedrock obecnie nie ma ustrukturyzowanych wyników, wykonywania kodu po stronie serwera, wyszukiwania w sieci i programowego wywoływania narzędzi użytych tutaj. Claude Platform na AWS to osobna usługa z szerszym wsparciem funkcji.
Czy Claude Opus 5.5 może uruchamiać kod Pythona?
Tak. Narzędzie wykonywania kodu pozwala Claude'owi uruchamiać Pythona w zarządzanym kontenerze. Programowe wywoływanie narzędzi pozwala też temu kodowi wołać dozwolone narzędzia, ale twoja aplikacja nadal uruchamia narzędzia po stronie klienta i kontroluje ich uprawnienia.